KISS LIVE ALBUMS ΟΝΕ-ΒΥ-ΟΝΕ (THE ULTIMATE TRIBUTE)

Το group σχηματίστηκε ως γνωστόν το 1973, από τότε και μέχρι σήμερα, έχουν κυκλοφορήσει εκτός των 20 studio albums, περίπου και 15 live albums… Σ’ αυτό το άρθρο, θα πούμε λίγα λόγια για αυτά τα live albums που έχουν κυκλοφορήσει… η ιστορία του group λοιπόν, μέσα από τους live δίσκους του. Επανεκτιμώντας τη μουσική καριέρα του group, ακούγοντας ξανά και ξανά για πολλοστή φορά όλα τα επίσημα live albums τους. Έχουν παίξει κυριολεκτικά σε όλον τον πλανήτη Γη όπως… ΗΠΑ, Καναδά, Ευρώπη, Νότια Αμερική, Λατινική Αμερική, Αυστραλία και Ιαπωνία. Τα live albums των KISS αποτυπώνουν μια σημαντική μεταμόρφωση, πάντα ένα live album αποτελούσε μια σαφή ένδειξη της τεράστιας φήμης που είχαν αποκτήσει, χάρη στην επιτυχία του διπλού live άλμπουμ “Alive I”. Είναι αδύνατον να μην συγκρίνει κανείς όλα τα live albums του συγκροτήματος με τα… “Alive I” και “Alive II” είναι αδύνατον γιατί και τα δύο έχουν χαραχτεί στη μνήμη κάθε οπαδού του group… ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή…

ALIVE I

(10-September-1975)

SIDE I: “Deuce”, “Strutter”, “Got To Choose”, “Hotter Than Hell”, “Firehouse”.

SIDE II: “Nothin’ To Lose”, “C’mon And Love Me”, “Parasite”, “She”.

SIDE III: “Watchin’ You”, “100.000 Years”, “Black Diamond”.

SIDE IV: “Rock Bottom”, “Cold Gin”, “Rock And Roll All Nite”, “Let Me Go, Rock ‘N’ Roll”.

KISS: Paul Stanley – Vocals/ Guitar, Gene Simmons – Vocals/ Bass, Ace Frehley – Guitar/ Vocals and Peter Criss – Drums/ Vocals.

“You Want The Best, And You Got It The Best,  The Hottest Band In The Land… KISS”…

Έτσι ξεκινά… με αυτή την προσφώνηση το πρώτο live album των KISS, ένα διπλό ζωντανά ηχογραφημένο βινύλιο, που θεωρείτε από πολλούς και όχι άδικα, ως ένα από τα πιο θρυλικά αλλά και πιο ιστορικά μουσικά live ντοκουμέντα της δεκαετίας του 1970. Η προσφώνηση της εισαγωγής στο intro ανήκει στον rodie J.R. Smalling. Θέλοντας να διοχετεύσουν την ενέργεια των ζωντανών τους εμφανίσεων, σε μία βινυλιακή ηχογράφηση, οι KISS κυκλοφόρησαν το διπλό, ζωντανό album “Alive I”, το οποίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία ανεβαίνοντας στα charts του Billboard. Η κατάσταση στο «στρατόπεδο» των KISS το 1975 ήταν κάπως παράδοξη, όλες οι συναυλίες τους ήταν sod out και κανένα άλλο μεγάλο συγκρότημα της εποχής, δεν τους ήθελε ως opening act, καθώς οι γεμάτες ενέργεια ζωντανές εμφανίσεις τους ήταν ασυναγώνιστες εκείνη τη εποχή. Κάποια headline όμως group, συμφώνησαν να παίξουν πριν από τους KISS, επειδή δεν ήθελαν να βγουν στη σκηνή μετά από αυτούς, μιας και το ακροατήριο ζητούσε απεγνώσμενα να δει τους KISS. Παρά τη μεγάλη τους φήμη ως live συγκρότημα, τα τρία πρώτα studio album τους δεν πούλησαν καθόλου και τα τραγούδια τους δεν τα έπαιζε και πολύ, ως καθόλου το ραδιόφωνο. Το συγκρότημα επίσης, δεν ήταν ικανοποιημένο με τα τρία πρώτα LP τους “Kiss”, “Hotter Than Hell” και “Dressed To Kill”, αφού δεν ήταν σε θέση να συλλάβουν απόλυτα την ενέργεια των ζωντανών τους παραστάσεων. Τα σύνθετα live shows τους είχαν ήδη αρκετά πυροτεχνήματα, με κιθάρες έβγαζαν καπνό, όλα αυτά κόστιζαν πολλά χρήματα και το συγκρότημα σχεδόν όλο το 1975 χρειαζόταν απεγνωσμένα χρήματα, για να προχωρήσει παρακάτω. Επίσης, η δισκογραφική τους εταιρεία ήταν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και χρειάζονταν απελπιστικά γρήγορα κάποια χρήματα, οπότε το συγκρότημα αποφάσισε να κάνει μια επικίνδυνη και παράτολμη κίνηση. Αλλά πίσω στα 1975 τα ζωντανά ηχογραφημένα albums δεν πωλούσαν και πολλά αντίτυπα, αλλά αυτό το live LP έπρεπε να πουλήσει πολλά αντίγραφα, διαφορετικά η ιστορία του συγκροτήματος θα είχε τελειώσει κάπου στο 1975. Με αυτή την σκέψη για το πιθανό τέλος της καριέρας τους, έδωσαν μια κόλαση από συναυλίες για την προώθηση του τρίτου τους δίσκο, του “Dressed To Kill”, όπως ήταν πάντα δηλαδή… ως hotter than hell group. Η παραγωγή του δίσκου έγινε στα θρυλικά “Electric Lady Studios”, τον Αύγουστο του ιδίου χρόνου από τον παραγωγό Eddie Kramer. Το διπλό, “Alive I”, γνώρισε μεγάλη επιτυχία ανεβαίνοντας στο Top.10 του Billboard, η υψηλότερη θέση είναι το Νο.9, ενώ εμεινε στα charts επί 110 εβδομάδες. Ένα διπλό live album, θα ήταν επίσης κι ένας εγγυητής της επιτυχίας των KISS, για το αν θα υπήρχε μέλλον, το “Alive I” είναι κατά κάποιο τρόπο το καλύτερο τους LP, αφού παρουσιάζει τα καλύτερα τραγούδια των τριών πρώτων δίσκων τους. Σύμφωνα με τον Paul, το album έπρεπε να πουλήσει 350.000 κόπιες για να κρατήσει ζωντανό το συγκρότημα, την εποχή εκείνη το πιο επιτυχημένο τους album πουλούσε πάνω-κάτω μόνον 90.000 αντίτυπα. Όταν κυκλοφόρησε πούλησε πολλά αντίγραφα και η φήμη του συγκροτήματος μεγάλωνε μέρα με τη μέρα. Τούτο το live album, άλλαξε δια παντός την μουσική βιομηχανία αφού πολλοί άλλοι καλλιτέχνες άρχισαν να κυκλοφορούν διπλούς ζωντανούς δίσκους, όπως το “Alive I”. Αν ήθελαν και τ’ αλλά μουσικά σχήματα να είναι ένα από τα μεγαλύτερα Hard Rock συγκροτήματα, έπρεπε κι αυτά να βγάλουν ένα διπλό live LP κάποια στιγμή της καριέρας τους, σαν το “Alive I”. Το “Alive I” παραμένει ένα από τα καλύτερα live LP όλων των εποχών, μετά από τόσα χρόνια, παρουσιάζει ένα νεαρό group, που δεν φοβόταν να κάνει μια επικίνδυνη απόφαση στην καριέρα του, με την κυκλοφορία αυτού του δίσκου και πέτυχε. Όταν ακούτε αυτόν το δίσκο, έχετε πραγματικά την αίσθηση ότι είστε στην συναυλία των KISS, όλο αυτό το συναίσθημα ζωντανεύει πολύ καλά κάθε φορά που το ακούτε. Επίσης να τονίσω, πως οι ζωντανές εκδόσεις των τραγουδιών είναι σχεδόν πάντα καλύτερες από τις εκδόσεις των studio, οι οποίες όμως δεν ήταν καθόλου μα καθόλου κακές. Με απλά λόγια, το “Alive I” είναι μια κλασική συλλογή από σκληρά Rock ‘Ν’ Rroll τραγούδια, που τροφοδοτήθηκαν στο έπακρο από τους Stanley, Simmons, Frehley και Criss. Άκουσα αυτό το album, περίπου στις αρχές των 80’s και πραγματικά δεν μπορούσα να πιστέψω αυτό που άκουγαν τα αυτιά μου, ένα ηλεκτροφόρο set-list με όγκο και βάθος. Το απόλυτο show, Rock Show, με ζωντανό χρώμα, με κεραυνοβόλο δύναμη από τους ενισχυτές, εκρήξεις, χάος πυρκαγιάς και σειρήνες. Ενώ, η μουσική συχνά ήταν πιο άγρια από ότι περίμενα. Αυτή η ηχογράφηση έθεσε πραγματικά το group σ’ έναν άλλο πλανήτη, σ’ έναν πλανήτη KISS που γυρίζει ακόμη και σήμερα. Με αυτό το album αρχίζουν να βγάζουν χρήματα, να δίνουν sold-out συναυλίες και να κατακτούν την Αμερική. Οι KISS έχουν κυκλοφορήσει πολλά ζωντανά albums, αλλά αυτό το αρχικό Alive είναι το πιο σκληρό που έχουν βγάλει ποτέ. Στο σύνολο του διαθέτει μια βροντερή απόδοση, φέρνοντας το συγκρότημα από το έδαφος να χτυπάει για τη ζωή του πάνω στη σκηνή. Η θύελλα του “Alive I” συλλαμβάνει το group σε πλήρη εκρηκτική ενέργεια. Πίσω από το make-up το group βρυχάται μέσα από τα σεξουαλικά φορτισμένα “Duece” και “Strutter”, προσθέτοντας επίσης το βομβαρδιστικό “Black Diamond”, το εύφλεκτο “Firehouse”, το μοναδικό “Cold Gin” και το υπέροχο “Rock Bottom”. Καθώς και τα ανεπανάληπτα “Let Me Go, Rock ‘N’ Roll” και “Nothin’ To Lose”. Εντούτοις, κανένα τραγούδι δεν συνοψίζει το show της δύναμης των KISS περισσότερο από τον ύμνο τους, το “Rock And Roll All Nite”. Καθώς η δεκαετία του ’70 προχώρησε, προχώρησαν κι αυτοί σε μια  μεγαλύτερη διάρκειας ζωής. Το album, που έσωσε την καριέρα των KISS και της Casablanca Records. Ο Neil Bogart υπέγραψε αμέσως μια επιταγή 2 εκατομμυρίων δολαρίων και κράτησε το συγκρότημα. Ευτυχώς για τον Neil, οι πωλήσεις του άλμπουμ ξεπέρασαν την οροφή χάρις σε μεγάλο βαθμό στην κυκλοφορία του “Rock And Roll All Nite” ως single και αυτό έγινε το πιο χαρακτηριστικό τραγούδι του συγκροτήματος. Αυτό το live είναι το πιο επιτυχημένο τους εμπορικά, καθώς έχει γίνει τέσσερεις φορές πλατινένιο. Το album έχει διάρκεια 71 λεπτά και κυκλοφόρησε στις 10 Σεπτεμβρίου του 1975, καταγράφηκε ζωντανά κατά τη διάρκεια της περιοδείας του “Dressed To Kill”. Ενώ, ηχογραφήθηκε στις εξής πόλεις Detroit, (Michigan) στις 16 Μαΐου, Cleveland, (Ohio) στις 21 Ιουνίου, Wildwood, (New Jersey) στις 20 Ιουλίου και Davenport, (Iowa) στις 23 Ιουλίου. Η πρώτη κυκλοφορία του LP είχε ως ένθετο ένα 8-σέλιδο λεύκωμα με φωτογραφίες του group. Τέλος, να πω πόσο τυχεροί ήταν αυτοί οι δύο τύποι στο οπισθόφυλλο του δίσκου, που ήταν στο σωστό μέρος την κατάλληλη στιγμή, καθώς απαθανατίστηκαν για πάντα σε ένα album των KISS. Οι δύο εν λόγω οπαδοί ονομάζονται Bruce Redoute και Lee Neaves. Νομίζω, ότι είναι μια υπέροχη εικόνα για το οπισθόφυλλο του δίσκου, αλλά και μια από τις πιο αγαπημένες του Kiss Army. Εκ των υστέρων, η λύση στο πρόβλημα των KISS ήταν προφανής. Την ίδια εποχή που το συγκρότημα έχτιζε τη φήμη του ως ένα από τα πιο δυναμικά σχήματα της Hard Rock σκηνής στις live εμφανίσεις, τα τρία studio albums που κυκλοφόρησαν το 1974 και το 1975, δεν κατάφεραν να κερδίσουν το κοινό. Με τη δισκογραφική τους εταιρεία να βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, το διπλό live album “Alive I” αποτέλεσε ένα μεγάλο ρίσκο που απέδωσε καρπούς πέρα ​​από κάθε προσδοκία. Εδώ, υπάρχει δύναμη και ενέργεια (ενισχυμένη, ομολογουμένως, στο studio), που ξεπερνά κατά πολύ τις αρχικές ηχογραφημένες εκδοχές των τραγουδιών, ενώ, το album είναι γεμάτο αξιομνημόνευτες στιγμές από live συναυλίες, όπως το ραπάρισμα του Paul Stanley στο “100.000 Years” και το αυτοσχεδιαστικό κλείσιμο με το “Let Me Go, Rock ‘N’ Roll”. Το “Alive I” μετέτρεψε δικαίως τους KISS σε super stars, σχεδόν πέντε δεκαετίες αργότερα, παραμένει η ιδανική εισαγωγή στο να ξεκινήσεις με τούτο το συγκρότημα. Υψηλότερη θέση στα charts του Billboard, Νο.9 στις 13-12-1975.

ALIVE II

(14-October-1977)

SIDE I: “Detroit Rock City”, “King Of The Night Time World”, “Ladies Room’, “Makin’ Love”, “Love Gun”.

SIDE II: “Calling Dr. Love”, “Christine Sixteen”, “Shock Me”, “Hard Luck Woman”, “Tomorrow And Tonight”.

SIDE III: “I Stole Your Love”, “Beth”, “God Of Thunder”, “I Want You”, “Shout It Out Loud”.

SIDE IV: “All American Man”, “Rockin’ In The USA”, “Larger Than Life”, “Rocket Ride”, “Any Way You Want It”.

KISS: Paul Stanley – Vocals/ Guitar, Gene Simmons – Vocals/ Bass, Ace Frehley – Guitar/ Vocals and Peter Criss – Drums/ Vocals.

Όταν κυκλοφορούν το “Alive II”, το show τους περιλαμβάνει φωτιές, πυροτεχνήματα, ανελκυόμενα drums, ρουκέτες από την κιθάρα του Ace, αίμα από το στόμα του Gene και άλλα πολλά που τους έκαναν διάσημους, παγκοσμίως. Οι KISS τότε είχαν επιτυχημένους δίσκους και ήταν επίσης, ένα επιτυχημένο συγκρότημα που επρόκειτο να αναλάβει και να κυβερνήσει τον μουσικό κόσμο. Μετά από τρία studio album, ήρθε η ώρα να επαναλάβουν τη μαγεία μ’ ένα άλλο live album το “Alive II”. Αφού, λειτούργησε καλά την πρώτη φορά, οπότε κι αυτή τη φορά να προσπαθήσω να κατακτήσω ξανά την κορυφή. Αυτή τη φορά ηχογράφησαν τρεις συναυλίες στο “LA Forum” στις 26-27 και 28 Αυγούστου του 1977, ενώ, ήταν σε περιοδεία για τον δίσκο “Love Gun” που μόλις είχε κυκλοφορήσει τον Ιούνιο. Ο στόχος για αυτό το album, ήταν να μην αντιγράψει κανένα τραγούδι από αυτά που ήταν και στο “Alive I”. Ενώ, το ξεχωριστό στον δίσκο αυτό, ήταν η τέταρτη πλευρά του βινυλίου, που είχε 5 νέα studio τραγούδια, κάτι που δίνει σε αυτήν την κυκλοφορία κάτι το παραπάνω. Ο Eddie Kramer επέστρεψε εκ νέου, για παραγωγή και έκανε τα μαγικά του. Το album κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1977, μόνο 4 μήνες μετά το “Love Gun”. Η κυκλοφορία, ήταν ένα set 2-LP και το εξώφυλλο του δίσκου ήταν τόσο εντυπωσιακό με το τεράστιο λογότυπο και τις φωτογραφίες του συγκροτήματος. Ο Gene είναι ο πιο απειλητικός από ποτέ και σίγουρα φαινόταν σαν Δαίμονας με όλο αυτό το αίμα να βγαίνει ακόμη από το στόμα του, συν όλο τον ιδρώτα κατά τη διάρκεια της παράστασης. Είναι η καλύτερη εικόνα που νομίζω ότι έχω δει του Gene. Τα άλλα παιδιά, είναι όλα κομψά και οι φωτογραφίες φαίνονται υπέροχες, αλλά ο Gene, είναι όλα τα λεφτά. Μετά ανοίγεις το gatefold του βινυλίου και κοιτάς την παράσταση, το συγκρότημα τα δίνει όλα εκεί με όλες αυτές τις φωτιές, που ήταν τόσο τεράστιες. Επίσης, μέσα στο βινύλιο, υπήρχε κι ένα booklet που λεγόταν “The Evolution Of Kiss”, είχε μια σειρά από τατουάζ κι ένα order form, ώστε να μπορείς να παραγγείλεις πολλά εμπορεύματα της τότε εποχής του συγκροτήματος. Πραγματικά αυτό το album μας χαρίζει μια ηλεκτρισμένη και ενεργοποιημένη συναυλιακή εμπειρία των KISS. Ολοκληρώνοντας το δεύτερο κεφάλαιο της περίφημης ιστορίας του συγκροτήματος, είναι το “Alive II”. Αφού δούλεψε μαγικά με την ηχογράφηση της συναυλίας του “Alive I”, η συμμορία εισήλθε δύο χρόνια αργότερα με το δεύτερο διπλό live LP set. Στρατηγικά, αυτή ήταν πραγματικά η εποχή των KISS, όλα έγιναν μεγαλύτερα από ότι είχαν γίνει ποτέ πριν. Μέχρι το 1977 δεν ήταν απλώς ένα συγκρότημα, κάτω από το διοικητικό σκέλος του Bill Aucoin, το group ήταν και πλέον ένα εμπορικό σήμα. Οι τρεις live πλευρές του LP διαθέτουν ζωντανό υλικό, το οποίο αντλείται από τραγούδια που εμφανίζονται στις κυκλοφορίες του group το 1976 και το 1977. Στην αρχή το “Alive II” μου άρεσε περισσότερο από το “Alive I”, αλλά όταν τα άκουσα πολλές μα πολλές φορές, απλώς του δεύτερου Αlive του λείπει αυτή η εκπληκτική ωμή αίσθηση του πρώτου. Εξακολουθώ να πιστεύω όμως, ότι είναι ένα υπέροχο live album με κυρίως υπέροχα τραγούδια όπως τα… “Detroit Rock City”, “King Of The Night Time World”, “Hard Luck Woman”, “Love Gun”, “Shock Me” όπου ο Ace κάνει ένα εκπληκτικό κιθαριστικό solo και taping, “I Stole Your Love”, “Shout It Out Loud”, αλλά και το αγαπημένο μου τραγούδι “God Of Thunder”, είναι όλα εδώ. Τέλος, το “Alive II”, είναι ένα από τα καλύτερα live album όλων των εποχών, κάθε τραγούδι είναι κλασικό και είναι πολύ λιγότερο πειραγμένο στο studio, από ότι το “Alive I”. Το solo του Ace στο τέλος του “Shock Me” εξακολουθεί να με συνεπαίρνει μετά από τόσα χρόνια και έχω μια κρυφή υποψία ότι θα ακούω αυτό το live album, μέχρι τη μέρα που θα πεθάνω. Η τέταρτη πλευρά του βινυλίου, είναι γεμάτη με πέντε νέα τραγούδια, με τον Bob Kulick να παίζει όμως τις κιθάρες, αντί του Frehley. Μπορεί να γίνει ένας παραλληλισμός ανάμεσα στο “Alive II” και σε κινηματογραφικές συνέχειες του Hollywood, όπως το “Aliens” και το “Terminator 2”. Και τα τρία αποτελούν πιο καλογυαλισμένες και «μεταλλικές» εκδοχές των προκατόχων τους. Είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό το ότι οι KISS δημιούργησαν ουσιαστικά ένα εντελώς νέο πρόγραμμα για τις ζωντανές τους εμφανίσεις μέσα σε μόλις δύο χρόνια… κανένα από τα 15 live τραγούδια του “Alive II” δεν περιλαμβανόταν στο “Alive I” του 1975, ενώ, το συγκρότημα συνήθιζε να παίζει μόνο τρία τραγούδια από εκείνη την παλαιότερη περίοδο σε κάθε συναυλία. Σε αντίθεση με τις προαναφερθείσες κινηματογραφικές συνέχειες, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς κάποιον να υποστηρίζει ότι το “Alive II”, ήταν ανώτερο από τον προκάτοχό του (το οποίο καθόρισε την πορεία τους), ωστόσο παραμένει ένα εξαιρετικό live album. Στα κορυφαία σημεία συγκαταλέγονται μια πιο δυναμική εκδοχή του “God Of Thunder” και τις καταιγιστικές ερμηνείες των “I Stole Your Love”, “Makin’ Love” και “I Want You”. Ίσως κάποια μέρα να κυκλοφορήσει μια πιο εμπλουτισμένη έκδοση που θα επαναφέρει στο πρόγραμμα και τα “Firehouse”, “Rock And Roll All Nite” και “Black Diamond”. Υψηλότερη θέση στα charts του Billboard, Νο.7 στις 7-1-1978.

ALIVE III

(18-May-1993)

SIDE I: “Creatures Of The Night”, “Deuce”, “I Just Wanna”, “Unholy”, “Heaven’s On Fire”.

SIDE II: “Watchin’ You”, “Domino”, “I Was Made For Lovin’ You”, “I Still Love You”.

SIDE III: “Rock And Roll All Nite”, “Lick It Up”, “Forever”, “Take It Off”.

SIDE IV: “I Love It Loud”, “Detroit Rock City”, “God Gave Rock ‘N’ Roll To You”, “Star Spangled Banner”.

KISS: Paul Stanley – Vocals/ Guitar, Gene Simmons – Vocals/ Bass, Bruce Kulick – Guitar and Eric Singer – Drums.

Τελικά, οι KISS αποφάσισαν να κυκλοφορήσουν άλλο ένα live album κι αυτό είναι το “Alive III”, 17 χρόνια μετά την τελευταία τους live κυκλοφορία. Τώρα, γιατί δεν κυκλοφόρησαν κάποιο live album στην δεκαετία του ’80 μαζί με τον Eric Carr, είναι πραγματικά απορίας άξιον. Το “Alive III”, ηχογραφήθηκε κατά τη διάρκεια της περιοδείας του “Revenge” το 1992 και χρησιμοποίησαν τις ηχογραφήσεις από το Cleveland (27 Νοεμβρίου) και την Indianapolis (28 Νοεμβρίου). Αυτό είναι επίσης, το πρώτο live album της non make-up εποχής, αλλά και το πρώτο που δεν έχει την αρχική σύνθεση του group. Το line-up είναι φυσικά οι Stanley και Simmons, αλλά τώρα είναι ο Eric Singer πίσω από τα τύμπανα και ο Bruce Kulick στην κιθάρα, (και στην άκρη της σκηνής στα πλήκτρα βρίσκεται ο Derek Sherinian που περιόδευσε με το συγκρότημα, αφού πρόσθεσαν πλήκτρα σε πολλά τραγούδια της δεκαετίας του ’80). Δεν καταφέρνει όμως, να πετύχει την εμπορική επιτυχία των δύο πρώτων. Πριν μιλήσουμε για τη μουσική του δίσκου, ας μιλήσουμε λίγο για τη συσκευασία του βινυλίου. Παίρνουμε ένα 2-LP, μ’ ένα όμορφο εξώφυλλο και ένα επίσης όμορφο gatefold, η μία πλευρά του gatefold έχει ένα πολύ ωραίο οικογενειακό δέντρο των KISS. Αν και μερικές φορές είναι δύσκολο να διαβαστεί, είναι μια αναδρομή για το από πού προέρχονται όλα τα μέλη του συγκροτήματος. Στην άλλη πλευρά του gatefold, η λίστα των τραγουδιών και οι tour dates της περιοδείας, καθώς και μερικές φωτογραφίες του group από παλιά tour-books, είναι όντως μια μικρή όμορφη νοσταλγική νότα. Τώρα, σε αντίθεση με τα “Alive I” και “Alive II”, έμειναν μακριά από την επανάληψη τραγουδιών που είχαν οι άλλες κυκλοφορίες, αν και έχει όμως μερικές επαναλήψεις με τα “Deuce”, “Watchin’ You”, “Rock And Roll All Nite” και “Detroit Rock City”. Πρέπει να πω, ότι από τα 18 τραγούδια, το να επαναλαμβάνεις μόνο τα 4, δεν είναι πραγματικά και τόσο κακό. Τα υπόλοιπα τραγούδια είναι από το “Dynasty” μέχρι και την τελευταία τους κυκλοφορία το “Revenge”, που είναι ένα πολύ ευρύ φάσμα. Ωστόσο, δεν καλύπτουν κανένα τραγούδι από τα albums “Unmasked”, “(Music From) The Elder”, “Asylum” ή ακόμη και από το “Crazy Nights”, νομίζω ότι ήταν ένα μέγα λάθος από μέρους τους. Το συγκρότημα έφερε πίσω πάλι τον Eddie Kramer για την παραγωγή, όπως είχε κάνει και στο “Alive I” και στο “Alive II”, γιατί όχι. Το album ακούγεται τόσο ζωντανό και αυτό είναι το μόνο που μας ενδιαφέρει ούτως ή άλλως. Είμαι εντάξει με αυτό, δεν έχω την ψευδαίσθηση ότι δεν πειράχτηκε στο studio. Πιστεύω ότι αυτό είναι πραγματικά ένα υπέροχο live album, αν και εξακολουθώ να πιστεύω ακόμη και μέχρι και σήμερα, ότι το VHS Video “Animalize, Live Uncensored” θα έπρεπε να είχε κυκλοφορήσει κι ως live album, χαλαρά και να ήταν αυτό πραγματικά το “Alive III”. Αλλά κι αυτό είναι πολύ καλό, όμως. Επίσης, την ίδια μέρα με την κυκλοφορία του δίσκου το group αφήνει τα αποτυπώματα των χεριών του, στο περίφημο “Walk Of Fame” του Hollywood.   Φαντάζει εντελώς άδικο το γεγονός ότι, παρά τη θητεία 12 ετών στους KISS, ο Bruce Kulick… εμφανίζεται (μέχρι στιγμής), μόνο σε τρία από τα πολυάριθμα live albums του συγκροτήματος και συγκεκριμένα τα δύο περιλαμβάνουν ηλεκτρικές κιθάρες, ενώ, το άλλο είναι ακουστικό. Τουλάχιστον το “Alive III” του 1993 αποτυπώνει μία από τις κορυφαίες στιγμές εκείνης της περιόδου, καθώς το συγκρότημα είχε μόλις επαναφέρει στο πρόγραμμά του πολλά από τα κλασικά τραγούδια της δεκαετίας του 1970 και αφού κατά τη δεκαετία του 1980 είχε ανεβάσει τον ρυθμό σε υπερβολικές (και ομολογουμένως παράλογες) ταχύτητες, επέστρεφε πλέον στην εκτέλεση των τραγουδιών, στον σωστό ρυθμό. Επιπλέον, το συγκρότημα βρισκόταν σε δημιουργική έξαρση χάρη στο studio album “Revenge” του 1992, το καλύτερο album του group, εδώ και μία δεκαετία. Το “Alive III” ήταν το πρώτο live album των KISS που περιλάμβανε τραγούδια από όλες τις περιόδους της πορείας τους, προσφέροντας εκρηκτικές εκτελέσεις των “Deuce”, “Watchin’ You” και “Unholy”. Ας ελπίσουμε ότι θα εμπλουτίσουν σύντομα τη δισκογραφία τους με live ηχογραφήσεις από την εποχή των Kulick και Carr, κυκλοφορώντας κάποια συναυλία από την περιοδεία “Crazy, Crazy Nights” και “Hot In The Shade”. Υψηλότερη θέση στα charts του Billboard, Νο.9 στις 5-6-1993.

MTV UNPLUGGED

(12-March-1996)

SIDE I: “Comin’ Home”, “Plaster Caster”, “Goin’ Blind”, “Do You Love Me”.

SIDE II: “Domino”, “Sure Know Something”, “A World Without Heroes”, “Rock Bottom”.

SIDE III: “See You Tonight”, “I Still Love You”, “Every Time I Look At You”, “2.000 Man”.

SIDE IV: “Beth”, “Nothin’ To Lose”, “Rock And Roll All Nite”, “Got To Choose”.

KISS: Paul Stanley – Vocals/ Guitar, Gene Simmons – Vocals/ Bass, Ace Frehley – Vocals/ Guitar, Bruce Kulick – Guitar, Peter Criss – Vocals/ Drums and Eric Singer – Drums.

Οι KISS δεν έμοιαζε να βιάζονται καθόλου να κάνουν ένα νέο studio album, είχαν περάσει αρκετά χρόνια από το “Revenge”. Το 1995, το συγκρότημα ξεκίνησε και έκανε την “Convention Tour” καθώς εκείνη την εποχή είχαν αρχίσει να εμφανίζονται τα Konventions, των οπαδών. Οι KISS στην “Convention Tour”, έπαιζαν τα τραγούδια τους, ως ακουστικές εκτελέσεις. Θα έπαιρναν ακόμη και μερικούς ειδικούς καλεσμένους να τους συνοδεύσουν, μια φορά εμφανίστηκε μαζί τους και ο Peter Criss, που ανέβηκε στη σκηνή. Το group άρχισε να παίζει και τα λιγότερο γνωστά τραγούδια του, μετά από αίτημα του κοινού και έδειχναν όλοι μαζί να το διασκεδάζουν. Λοιπόν, εκείνη την εποχή το MTV τους τηλεφώνησε και τους ρώτησε αν ήθελαν να κάνουν ένα επεισόδιο για το πολύ γνωστό show εκείνης τις εποχής, το MTV Unplugged και το συγκρότημα συμφώνησε αμέσως, σε αυτή την πρόταση. Η μόδα της εποχής τότε, ήταν τα unplugged show και οι KISS, έπρεπε να κάνουν κάτι μεγάλο και επιτρέψτε μου να πω, πως το έκαναν. Το Unplagged ηχογραφήθηκε στα “Sony Music Studios” στις 9 Αυγούστου του 1995. Το συγκρότημα, εκείνη την εποχή, βγήκε και έκανε ένα πλήρες ακουστικό set και για την μεγάλη έκπληξη της βραδιάς, στην παράσταση έφεραν δύο πολύ ξεχωριστούς καλεσμένους, τους Ace και Peter. Πραγματικά ένα φανταστικό γεγονός την ιστορία τους, το πλήθος του Kiss Army ξετρελάθηκε, θυμάμαι, ότι το video το  παρακολουθούσα, με έντονο συναίσθημα και ρίγος. Αλλά και για να είναι ακόμη πιο cool η παράσταση, στα τελευταία τραγούδια της βραδιάς, ο Eric και ο Bruce επανήλθαν στη σκηνή και τώρα και τα 6 μέλη και τα πρώην και τα νυν, έπαιξαν μαζί για πρώτη φορά. Ήταν πραγματικά μια ξεχωριστή βραδιά, αφού έπαιξαν τραγούδια που δεν είχαν παίξει ποτέ στις συναυλίες τους. Ευτυχώς καταγράφηκε σε video από το MTV, μάλιστα κυκλοφόρησε σε VHS video, σε LP και σε DVD, το DVD περιλαμβάνει και μερικά extra video από τα παρασκήνια.

Όλα ήταν πραγματικά υπέροχα, έπαιξαν πολλά και λιγότερο γνωστά τραγούδια τους, αλλά και τραγούδια που τα έπαιζαν σπάνια, ή και ποτέ. Το συγκρότημα έπαιξε για περίπου 3 ώρες εκείνο το βράδυ, καθώς έκαναν ξανά και ξανά κάποια γυρίσματα ορισμένων τραγουδιών και υπάρχουν αρκετά που δεν εμφανίστηκαν στο album, αλλά βρίσκονται σε μια ειδική έκδοση ενός σπάνιου DVD. Από τα σπάνια τραγούδια, ήταν το “Hard Luck Woman” που το τραγούδησε ο Paul, τα “Heaven’s On Fire”, “Spit”, “C’mon And Love Me”, αλλά και μια a-la Country ας πούμε, έκδοση του “God Of Thunder”. Οι κριτικοί που εξακολουθούν να πιστεύουν ότι οι KISS διαθέτουν μόνο ουσία και καθόλου στυλ ίσως αναγκαστούν να αναθεωρήσουν, αφού ακούσουν την εμφάνιση του συγκροτήματος στην εκπομπή “Unplugged” του MTV. Χωρίς πυροτεχνήματα, μακιγιάζ ή ακόμα και παραμορφωμένο ήχο, το συγκρότημα ανέδειξε τη συνθετική του ευφυΐα και την πιο τρυφερή του πλευρά σε τραγούδια όπως το εναρκτήριο “Comin’ Home”, το “Sure Know Something” και το “Goin’ Blind”. Φυσικά, η συγκεκριμένη συναυλία έχει μείνει στη μνήμη κυρίως επειδή σηματοδότησε την επανένωση της αρχικής σύνθεσης του συγκροτήματος, μέσω των guest εμφανίσεων των Ace Frehley και Peter Criss. Υψηλότερη θέση στα charts του Billboard, Νο.15 στις 30-3-1996.

YOU WANTED THE BEST, YOU GOT THE BEST

(25-June-1996)

SIDE I: “Room Service”, “Two Timer”, “Let Me Know”, “Rock Bottom”.

SIDE II: “Parasite”, “Firehouse”, “I Stole Your Love”, “Calling Dr. Love”.

SIDE III: “Take Me”, “Shout It Out Loud”, “Beth”, “Rock And Roll All Nite”, “New York Groove”.

SIDE IV: “Kiss Tells All” (Interview).

KISS: Paul Stanley – Vocals/ Guitar, Gene Simmons – Vocals/ Bass, Ace Frehley Guitar/ Vocals and Peter Criss – Drums/ Vocals.

Μετά την ειδική εμφάνιση του group στο “MTV Unplugged” το 1995, η αντίδραση των θαυμαστών ήταν τεράστια. Ο κόσμος ήθελε το αρχικό line-up να ξανά σχηματιστεί με το original make-up. Τώρα, οι KISS δεν θα χάσουν αυτή τη καλή και μεγάλη ευκαιρία. Ενώ, ήταν στο studio με την τρέχουσα σύνθεση (Bruce Kulick και Eric Singer), για να ηχογραφήσουν το επόμενο studio album τους το “Carnival Of Souls”, ο Stanley και ο Simmons σκέφτονταν, ήδη την επόμενη κίνηση τους. Ο θόρυβος γινόταν όλο και μεγαλύτερος και ήταν πολύ δύσκολο να αγνοηθεί, το ίδιο και τα χρήματα. Το “Carnival Of Soul” έμεινε στο ράφι και ο Bruce και ο Eric, έμειναν στο πλάι καθώς οι Peter Criss και Ace Frehley επέστρεψαν εκ νέου στο συγκρότημα. Το reunion ήταν σε πλήρη ισχύ, το συγκρότημα αποφάσισε να ξανά συναντηθεί, το μακιγιάζ εφαρμόστηκε εκ νέου και η νέα περιοδεία προγραμματίστηκε. Αυτή η περιοδεία θα ονομαζόταν “Alive/ Worldwide 1996-1997 Tour”. Προς υποστήριξη της περιοδείας, αποφάσισαν να κυκλοφορήσουν μια συλλογή, τον Ιούνιο του 1996 που ονομαζόταν “You Wanted The Best, You Got The Best” και αποτελείται από live εκτελέσεις τραγουδιών από το συγκρότημα, με τους Ace και Peter. Το όνομα του album φυσικά, προέρχεται από την αρχική εκφώνηση όλων των συναυλιών του συγκροτήματος, όταν ο roadie JR Smalling φώναζε “You Wanted The Best, You Got The Best, Τhe Hottest Band In The World… KISS”. Ήθελες τα καλύτερα… αλλά δεν θα τα βρεις όλα εδώ, καθώς ο πολύτιμος χώρος του δίσκου χάνεται σε μια συνέντευξη διάρκειας δεκαεπτά λεπτών, αφήστε την ομιλία-συνέντευξη και δώστε μας περισσότερα live τραγούδια. Κυκλοφόρησε από την Mercury Records το 1996, για να εξαργυρώσει τη μεγάλη ανάκαμψη των KISS. Όταν, αγοράσατε τότε αυτό το album, μέσα υπήρχαν order form για να παραγγείλεις τα εμπορεύματα των KISS, γιατί οι KISS δεν θα έχαναν την ευκαιρία να σου πουλήσει κάτι. Αυτό το album πρόσφερε κάτι νέο και διαφορετικό; Λοιπόν, ναι, στην πραγματικότητα το έκανε. Αλλά κυρίως αποτελούνταν από τραγούδια, από τα live album “Alive I” και “Alive II”. Υπήρχαν, ωστόσο και 4 τραγούδια που δεν είχαν κυκλοφορήσει ποτέ στο παρελθόν. Παίρνετε τέσσερα live τραγούδια που βγήκαν από εκείνες τις εποχές όπου ήταν outtakes ή που είχαν απομείνει, στα συρτάρια. Τώρα, αν ήσασταν στην Ιαπωνία, και αγοράζεται εκεί το album, θα είχατε κι ένα ακόμη bonus song. Για να είμαστε όμως ειλικρινείς, σ’ αυτό το album, το συγκρότημα προσπαθεί να επωφεληθεί από το νέο ενδιαφέρον των οπαδών για αυτούς. Τουλάχιστον έχουμε σε τούτο το album, μερικά ακυκλοφόρητα live τραγούδια που είναι ακόμη πολύ περισσότερα από όσα θα έχετε από την επόμενη live κυκλοφορία… Μετά την ειδική εμφάνιση του group στο “MTV Unplugged”, η αντίδραση των θαυμαστών ήταν τεράστια. Ο κόσμος ήθελε το αρχικό line-up να ξανά σχηματιστεί με το original make up. Τώρα, οι KISS δεν θα χάσουν αυτή τη καλή και μεγάλη ευκαιρία. Ενώ, ήταν στο studio με την τρέχουσα σύνθεση (Bruce Kulick και Eric Singer), για να ηχογραφήσουν το επόμενο studio album τους το “Carnival Of Souls”, ο Stanley και ο Simmons σκέφτονταν, ήδη την επόμενη κίνηση τους. Ο θόρυβος γινόταν όλο και μεγαλύτερος και ήταν πολύ δύσκολο να αγνοηθεί, το ίδιο και τα χρήματα. Για να εκμεταλλευτούν τη τεράστια προσοχή που προκάλεσε η επανένωση της αρχικής τους σύνθεσης το 1996, προχώρησαν στη σπάνια κίνηση να κυκλοφορήσουν ένα συλλεκτικό live album (compilation live album). Το “You Wanted The Best, You Got The Best”, περιλάμβανε από τέσσερα τραγούδια από τα live albums “Alive I” και “Alive II”, καθώς και τέσσερα ακυκλοφόρητα μέχρι τότε τραγουδιών από τις συναυλίες στις οποίες βασίστηκαν τα εν λόγω live albums. Είναι βέβαια διασκεδαστικό, αλλά και κάπως ασύνδετο και περιττό, θα ήταν πολύ προτιμότερο να αγοράσει κανείς ένα από τα δύο (ή και τα δύο) αρχικά live albums. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι οι KISS έχουν κυκλοφορήσει εξαιρετικές live συναυλίες αποκλειστικά σε μορφή video μεγάλης διάρκειας, όπως τα… “Animalize Live Uncensored” (αλήθεια ποτέ δεν κατάλαβα γιατί αυτό το live δεν βγήκε ποτέ σε LP ή σε CD;;;)… “Rock The Nation”, αλλά και τη σειρά “Kissology”, ένα τεράστιο πακέτο τριών συσκευασιών που καλύπτει όλη την καριέρα τους, οι οποίες δεν περιλαμβάνονται σε αυτή τη λίστα. Υψηλότερη θέση στα charts του Billboard, Νο.17 στις 13-7-1996.

SYMPHONY, ALIVE IV

(22-July-2003)

SIDE I: “Deuce”, “Strutter”, “Let Me Go Rock & Roll”.
SIDE II: “Lick It Up”, “Calling Dr. Love”, “Psycho Circus”.
SIDE III: “Beth”, “Forever”, “Goin’ Blind”, “Sure Know Something”, “Shandi”.
SIDE IV: “Detroit Rock City”, “King Of The Night Time World”, “Do You Love Me”, “Shout It Out Loud”.
SIDE V: “God Of Thunder”, “Love Gun”, “Black Diamond”.
SIDE VI: “Great Expectations”, “I Was Made For Lovin’ You”, “Rock And Roll All Nite”.

KISS: Gene Simmons – Vocals/ Bass, Paul Stanley – Vocals/ Guitar, Tommy Thayer – Guitar and Peter Criss – Drums/ Vocals.

Για τον εορτασμό της 30^ης  επετείου του συγκροτήματος, αποφασίστηκε ότι χρειαζόταν να κυκλοφορήσουν άλλο ένα live album. Αλλά όχι ένα τυχαίο live LP, ενώ, αυτό ήταν το πρώτο live album όπου το συγκρότημα δεν εμφανιζόταν στο cover. Ωστόσο, όχι όμως ένα οποιοδήποτε live album. Οι KISS επρόκειτο να εκτελέσουν μια ολόκληρη παράσταση με μια πλήρη συμφωνική ορχήστρα 60 μουσικών. Τώρα, ήταν στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και προφανώς το να παίζεις με μια ορχήστρα, ήταν το νέο trend της εποχής, που έπρεπε να γίνει, ειδικά λόγω και της επιτυχίας των Metallica με το “S&M” του 1999. Έτσι οι KΙSS ακολούθησαν τις νέες τάσεις τις μουσικής μόδας, για άλλη μια φορά με τη δική τους όμως, εκδοχή. Τώρα, θα μπορούσαν να καλέσουν την ορχήστρα στο studio και απλώς να παίξουν τα τραγούδια μαζί τους, αλλά δεν το έκαναν. Αντίθετα, πραγματοποίησαν μια πλήρη live εμφάνιση μπροστά σε κοινό με την ορχήστρα. Μπράβο τους, που το έκαναν. Το συγκρότημα εκείνη την εποχή ήταν ο Gene και ο Paul. Πραγματικά δεν είχαν ανάγκη από τον Peter Criss και τον Ace Frehley, αντ’ αυτού επρόκειτο να χρησιμοποιήσουν τον Singer και τον Thayer, αλλά υπήρχε ένα πρόβλημα. Το συμβόλαιο με τον διοργανωτή ανέφερε ότι έπρεπε να έχουν τουλάχιστον 3 original μέλη. Λοιπόν, αυτό άλλαζε κάπως τα πράγματα. Ο Ace ήταν σίγουρα εκτός, το συγκρότημα έπρεπε να επαναφέρει τον Peter στο group, έτσι ο Eric έμεινε έξω. Ο Peter όμως, δεν θα άντεχε πολύ περισσότερο μέσα στο group. Η παράσταση, έλαβε χώρα στη Melbourne (Australia) στο “Telstra Dome” στις 28 Φεβρουαρίου του 2003. Ο μαέστρος της ορχήστρας ήταν ο David Campbell και η ορχήστρα, ήταν η Συμφωνική Ορχήστρα της Μελβούρνης. Το συγκρότημα είχε μόνο περίπου 3-4 ημέρες, για να εξασκηθεί με την ορχήστρα και να τα φτιάξουν όλα σωστά κι όπως έπρεπε. Ήταν ένα κάπως πολύ τρομακτικό και ιδιαίτερο έργο, αλλά με κάποιο τρόπο, το πέτυχαν, απόλυτα. Το live album σε LP+CD κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2003 και το DVD τον Σεπτεμβρίου. Και φυσικά, όπως κάθε fan των KISS, τα έχω και τα τρία.  Η παράσταση χωρίζεται σε τρεις ξεχωριστές πράξεις. Στο straight show είναι μόνο το συγκρότημα και τίποτα άλλο, σ’ ένα συμπαγές σκληρό Rock & Roll live show, συμπεριλαμβανομένων 4 τραγουδιών από τη δεκαετία του ’70, ένα από τη δεκαετία του ’80 και ένα από τη δεκαετία του ’90. Είναι τυπικά τραγούδια, αλλά το συγκρότημα ακούγεται πραγματικά υπέροχα. Στη δεύτερη πράξη το συγκρότημα, παίζει ένα ακουστικό set με μια μικρή ορχήστρα ατόμων, είναι ένα set πέντε τραγουδιών όπου έχουν και μπαλάντες, όπως το κλασικό “Beth” μαζί με το “Forever”, αλλά επειδή βρίσκονται στην Αυστραλία βάζουν και το “Shandi”, που ήταν πάντα το αγαπημένο τραγούδι, των εκεί fans. Η τελευταία πράξη είναι το μεγαλύτερο set-list με 10 τραγούδια και με πλήρη την ορχήστρα των 60 μουσικών (βαμμένων κι αυτών με make-up), με επικεφαλής τον David Campbell. Η Συμφωνική Ορχήστρα της Μελβούρνης δεν ήταν καθόλου αδρανής στο παρασκήνιο, αλλά ήταν μια επιπλέον καθολική γροθιά στα ήδη υπέροχα τραγούδια, του συγκροτήματος. Τα τραγούδια των KISS είναι ήδη πάνω από την κορυφή, αλλά η Ορχήστρα πρόσθεσε πραγματικά μια επιπλέον μουσική υφή, που τα πήγε σε λίγο πιο διαφορετικό ηχητικό μέρος και τα έκανε ακόμη πιο ενδιαφέροντα. Τα κομμάτια που ξεχώρισαν εδώ, ήταν το “God Of Thunder”, επειδή η ορχήστρα βοήθησε στο να γίνει ακόμα πιο σκοτεινό και δυσοίωνο, κάτι που έκανε το αίμα που φτύνει ο Gene και τη ρουτίνα του “Demon”, ακόμα πιο τρομακτικό. Ένα άλλο χαρακτηριστικό είναι ότι έβαλαν κι ένα τραγούδι που δεν θυμάμαι να σας πω, πότε ήταν και η τελευταία φορά που το έπαιξαν live. Αυτό ήταν το “Great Expectations” από το “Destroyer”, έφεραν ακόμη και την Αυστραλιανή Παιδική Χορωδία για να το τραγουδήσουν μαζί τους, κάτι που έκανε το τραγούδι αυτό, πολύ πιο ξεχωριστό. Τώρα, ήταν στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και προφανώς το να παίζεις με μια ορχήστρα, ήταν το νέο trend της εποχής, που έπρεπε να γίνει. Έτσι οι KΙSS ακολούθησαν τις νέες τάσεις τις μουσικής μόδας, για άλλη μια φορά με τη δική τους όμως, εκδοχή. Τώρα, θα μπορούσαν να καλέσουν την ορχήστρα στο studio και απλώς να παίξουν τα τραγούδια μαζί τους, αλλά δεν το έκαναν. Λιγότερο από δύο χρόνια μετά τη συναυλία που υποτίθεται ότι θα ήταν η αποχαιρετιστήρια εμφάνισή τους στην Αυστραλία, επέστρεψαν στη χώρα για μια ειδική, μοναδική συνεργασία με τη Συμφωνική Ορχήστρα της Μελβούρνης. Αν και σίγουρα δεν αποτελεί το ιδανικό σημείο εκκίνησης για να γνωρίσει κανείς το συγκρότημα, το “Kiss Symphony: Alive IV” υπερκαλύπτει τις προσδοκίες που δημιουργεί ο τίτλος του. Μετά από ένα σύντομο και δυναμικό set με τη συμμετοχή μόνο των τεσσάρων μελών του συγκροτήματος (Stanley, Simmons, Criss και Tommy Thayer εκείνη την περίοδο), συμπράττουν με μια μικρή ομάδα κλασικών μουσικών για ένα ακουστικό set. Όπως και στο “MTV Unplugged”, αυτό το μέρος αναδεικνύει εξαιρετικά την πιο μελωδική πλευρά του συγκροτήματος. Στη συνέχεια, μια πλήρης ορχήστρα 60 μουσικών συμμετέχει σε μεγαλειώδεις, ενίοτε υπερβολικές, συχνά εθιστικές και πάντα μοναδικές εκτελέσεις κλασικών τραγουδιών, όπως το “Detroit Rock City” κι ένα ιδιαίτερα εντυπωσιακό “God Of Thunder”. Υψηλότερη θέση στα charts του Billboard, Νο.18 στις 9-8-2003.

ALIVE, THE MILLENNIUM CONCERT

(21-November-2006)

SIDE I: “Psycho Circus”, “Shout It Out Loud”, “Deuce”, “Heaven’s On Fire”, “Into The Void”.
SIDE II: “Firehouse”, “Do You Love Me?”, “Let Me Go, Rock ‘N’ Roll”, “2.000 Man”.
SIDE III: “God Of Thunder”, “I Love It Loud”, “Lick It Up”, “100.000 Years”.

SIDE IV: “Love Gun”, “Black Diamond”, “Detroit Rock City”, “Beth”, “Rock And Roll All Nite”.

KISS: Paul Stanley – Vocals/ Guitar, Gene Simmons – Vocals/ Bass, Ace Frehley Guitar/ Vocals and Peter Criss – Drums/ Vocals.

Στη δεκαετία του 2000, οι KISS κυκλοφόρησαν περισσότερα live albums, συλλογές με τις καλύτερες επιτυχίες και box sets, από ότι studio albums. Η συγκεκριμένη live παράσταση, ηχογραφήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου του 1999, στο “BC Place Stadium” στο Vancouver (Canada), από τα αρχικά μέλη του συγκροτήματος Stanley, Simmons, Criss και Frehley. Η αρχική πρόθεση του συγκροτήματος για αυτόν το δίσκο ήταν να κυκλοφορήσει ως “Alive IV”, αλλά υπήρχε ένα πρόβλημα, επειδή τότε η δισκογραφική τους εταιρεία Mercury, καταβροχθιζόταν από τη Universal σε μια γιγαντιαία συγχώνευση, ήταν δύσκολο να κυκλοφορήσει. Υπήρχε όμως και το “Symphony, Alive IV” λίγα χρόνια νωρίτερα, αργότερα η Universal συμφώνησε να το κυκλοφορήσει η Mercury, αλλά το συγκρότημα δούλευε πάνω στο symphony show, όπου αυτό θα γινόταν ας πούμε τρόπον τινά το “Alive IV”. Οι σκέψεις ήταν, ότι δεν ήταν και μια πολύ καλή live παράσταση, αλλά νομίζω, ότι ήταν κακό και το timing. Το album βγήκε  το Νοέμβριο 2006 όταν συμπεριλήφθηκε στο box set “Kiss Alive! 1975-2000”. Αυτό το box set περιελάμβανε επίσης το “Alive I”, το “Alive II” και το “Alive III”, αλλά επίσης, βγήκε και ως μια ξεχωριστή κυκλοφορία βινυλίου, από μόνο του. Ένα από τα ωραία πράγματα σε αυτήν την κυκλοφορία είναι ότι υπάρχουν τρία τραγούδια, που δεν τα είχαν παίξει ποτέ, τα original αρχικά μέλη. Αυτά ήταν τα… “Heaven’s On Fire” και “Lick It Up” και τα δύο από την εποχή που δεν είχαν το μακιγιάζ που δεν ήταν ο Peter και ο Ace στο group, αλλά και το “I Love It Loud” στο οποίο πάλι ο Peter δεν ήταν, αλλά ούτε και ο Ace κι ας πιστώθηκε ότι ήταν στο album “Creatures Of The Night”, αλλά η πραγματικότητα απέδειξε, ότι δεν έπαιξε ούτε καν μια νότα στο LP. Ωστόσο, το εναρκτήριο τραγούδι του live είναι το “Psycho Circus”, όπου ο Peter και ο Ace στην πραγματικότητα δεν έπαιξαν ούτε και σε αυτό το τραγούδι, παρόλο που ήταν στο studio album. Το live album ακούγεται λίγο βαρετό, αλλά όχι και πολύ, κάτι που είναι κάπως απογοητευτικό και μπορεί να είναι ο λόγος που πραγματικά, δεν πούλησε και πολύ, ως  κυκλοφορία. Εννοώ, ότι δεν είναι κακό, απλώς δεν είναι τόσο καλό όσο άλλες live πιο παλιές κυκλοφορίες, από το συγκρότημα. Αυτό δεν το μειώνει και πολύ, όταν το συγκρότημα καρφώνει πραγματικά τα τραγούδια όπως κάνουν στο “Deuce”, ή στο “Heaven’s Of Fire”, που είναι εύκολο να ακούσουμε τα φωνητικά του Paul, να είναι ακόμα σε καλό σημείο κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου του group. Αλλά, αργότερα στη διάρκεια της δεκαετίας ή και τώρα, η φωνητική του ποιότητα έχει αρχίζει κατά πολύ να πέφτει. Ευτυχώς για εμάς, εξακολουθεί να ακούγεται καταπληκτικός σε αυτόν τον δίσκο, το καλύτερο πράγμα για το πρώτο μέρος του double LP, είναι ότι έχουμε δύο τραγούδια που τραγούδησε ο Ace, τα “Into The Void” και “2.000 Man”. Το δεύτερο LP δεν είναι και πολύ εμπνευσμένο καθώς είναι όλα τα κλασικά τραγούδια των KISS, που ακούτε λίγο πολύ σε κάθε live παράσταση. Όχι, αυτό δεν σημαίνει ότι το live είναι κακό, είναι λίγο βαρετό και άψυχο για όσους από εμάς έχουμε ακούσει ή έχουμε δει, δεκάδες και δεκάδες live του group. Αλλά για τους νέους οπαδούς, αυτό που θέλουν να ακούσουν, αυτό ακούν από το group, οπότε ποιος είμαι εγώ για να πω ότι δεν πρέπει. Δεν μπορείτε να κατηγορήσετε τους KISS που παίζουν κάθε φορά τα ίδια και ίδια τραγούδια, αφού περιστασιακοί fans τείνουν να είναι αυτοί που πηγαίνουν να τους δουν live. Ξέρουν επίσης, ότι εμείς οι πιο φανατικοί οπαδοί, θα αγοράσουμε τα πάντα, ώστε, αυτά που θα κυκλοφορήσουν θα πουλήσουν στα σίγουρα. Λυπάμαι, που δεν είναι μια κριτική σε βάθος, δηλαδή, τραγούδι προς τραγούδι, αλλά ειλικρινά, πόσες φορές χρειάζεται να συζητήσω για τραγούδια όπως το “Rock And Roll All Nite”, που το έχουμε ακούσει περίπου ένα εκατομμύριο φορές. Ο ήχος του live album για μένα, είναι λίγο επίπεδος καθώς η ποιότητα του δεν εκρήγνυται από τα ηχεία με καμία δυναμική ισχύ. Η επιλογή των τραγουδιών είναι πολύ τυπική και δεν έχει τίποτα το συναρπαστικό ας πούμε. Οι KISS ακούγονται καλά και η ποιότητα τους είναι ακόμα πάνω από το μέσο όρο, ως επίπεδο, δεν είναι καθόλου κακή όμως σαν παράσταση. Ο Ace και ο Peter μπορούν ακόμη να παίζουν, σωστά και καλά τα τραγούδια, (αλλά αυτό δεν θα διαρκέσει και πολύ), ενώ, οι Gene και Paul, δεν νομίζω να υπάρχει καμία αμφιβολία για τις ικανότητες τους. Αν αυτό ήταν το μόνο live album που θέλετε να έχετε, δεν θα σας απογοητεύσουν. Ωστόσο, αν έχετε κάποιο άλλο, από τα άλλα live album της σειράς των Alive, δεν νομίζω ότι αυτό είναι τόσο καλό όσο αυτά. Υψηλότερη θέση στα charts του Billboard, Νο.167 στις 9-12-2006.

ROCKS VEGAS

(26-August-2016)

SIDE I: “Detroit Rock City”, “Creatures Of The Night”, “Psycho Circus”, “Parasite”, “War Machine”.

SIDE II: “Tears Are Falling”, “Deuce”, “Lick It Up”, “I Love It Loud”.

SIDE III: “Hell Or Hallelujah”, “God Of Thunder”, “Do You Love Me”, “Love Gun”.

SIDE IV: “Black Diamond”, “Shout It Out Loud”, “Rock ‘N’ Roll All Nite”.

KISS: Paul Stanley – Vocals/ Guitar, Gene Simmons – Vocals/ Bass, Tommy Thayer – Guitar and Eric Singer – Drums.

Τούτο το live είναι από συναυλίες που έλαβαν χώρα από τις 5 έως τις 23 Νοεμβρίου του 2014, στο “Hard Rock Hotel & Casino”, στο Las Vegas, για την 40^η επέτειο της παγκόσμιας περιοδείας του συγκροτήματος. Κυκλοφόρησε σε πολλές μορφές, 2-LP+DVD, DVD+CD, DVD/ Blu-Ray, Box Set CD, (μόνο σε κασέτα και σε 8-track δεν το έβγαλαν, γιατί;). Λίγα δευτερόλεπτα μετά μόλις βάλεις το βινύλιο στο πικάπ, ξεκινά η γνωστή πια εισαγωγή… “You Want The Best You Got The Best, The Hottest Band In The World… KISS” και μετά αμέσως το set-list ξεκινά, ένα set-list τραγουδιών που είναι όμως ίδιο εδώ και χρόνια, χωρίς καμιά έκπληξη, το ίδιο περίπου πάνω-κάτω κάθε βράδυ, αλλά αυτό είναι το ίδιο set-list που παίζουν από περιοδεία σε περιοδεία, οπότε καταλαβαίνετε τι εννοώ. Επίσης, νομίζω πως το συγκρότημα έχει εγκλωβιστεί μέσα στο make-up από το 1996 και δεν πρόκειται να ξανά βγει ποτέ, ούτε και πρόκειται να δοκιμάσει κάτι καινούργιο, δυστυχώς. Η απόδοση του συγκροτήματος εντάξει είναι εν μέρει άψογη, χωρίς λάθη και φάλτσα, οι πιο μερακλήδες KISS οπαδοί θα το χαρούν σίγουρα αυτό το live, με τους υπόλοιπους πιο die-hart οπαδούς δεν ξέρω όμως τι γίνετε; Τα φωνητικά του Paul έχουν κάποια θεματάκια κατά καιρούς, κατά τη διάρκεια ορισμένων από τα τραγούδια του live, ενώ σε κάποια άλλα τραγουδά όντως με δύναμη και φινέτσα. Τα φωνητικά του δεν είναι τόσο καθαρά και πεντακάθαρα όσο παλιά και αυτό είναι ένα από τα προβλήματα με τούτο το live album. Σίγουρα, το Kiss Army, θα προσθέσει αναμφισβήτητα στην συλλογή του αυτή την κυκλοφορία. Όλοι οι υπόλοιποι σας παρακαλώ προτιμήστε τα παλιά live του σχήματος “Alive Ι”, “Alive II” και “Alive III”. Ως χαρακτηριστικό μπόνους στο πακέτο του DVD, το “Rocks Vegas” περιλαμβάνει επίσης ένα ακουστικό set από επτά τραγούδια, αλλά και πάλι σε αυτή την περίπτωση, προτιμήστε το ιστορικό “MTV Unplugged” του 1996. Το συγκεκριμένο live δε νομίζω ότι πρόκειται να προσθέσει κάτι στην ήδη μεγάλη ιστορία του σχήματος, παρά μόνο στις τσέπες των μελών, κάποια χιλιάδες δολάρια ή και παραπάνω. Ούτως η άλλως όπως έχει δηλώσει και ο ίδιος ο Mr. $immons… οι KISS δεν είναι πλέον band αλλά… brand. Η συγκεκριμένη κυκλοφορία θεωρώ πως είναι για εσωτερική κατανάλωση, δηλαδή για τους οπαδούς των KISS (όπως εγώ), όλοι οι υπόλοιποι παρακαλώ προσπεράστε άφοβα. Είτε το πιστεύετε είτε όχι, κυκλοφόρησαν ακόμη ένα live album και όχι ένα studio album. Είναι θλιβερό για το Kiss Army και μέχρι σήμερα, εξακολουθεί να μην φαίνεται ότι έρχεται στον ορίζοντα κάπου ένα νέο studio album. Η πρώτη μεγάλου μήκους συναυλία του group σε video, σχεδόν 10 χρόνια μετά από το “Rock The Nation, Live”. Αν πάλι θέλετε να έχετε κάποιο DVD των KISS, προτιμήστε σας παρακαλώ πολύ, τα “Kissology Vol.1, 2 & 3”.  Ας περάσουμε στο DVD, τώρα. Το συγκρότημα, έχει σκοπό να το δεις και όχι απλώς να το ακούς. Είναι ένα οπτικό group, γιατί πολύ απλά το μακιγιάζ, δεν μπορείτε να το δείτε σε ένα CD. Βλέποντας λοιπόν, την παράσταση και ακούγοντας την, γιατί αυτή είναι η πραγματική πρόθεση αυτής της κυκλοφορίας. Το CD είναι ωραίο, αλλά το DVD είναι το κυρίως σημείο πώλησης. Οι φλόγες, οι λάμψεις, οι εκρήξεις… κι όλα όσα πρέπει να δούμε. Οι KISS πραγματικά αναδεικνύουν οπτικά την εικόνα τους, σε σχέση με τα περισσότερα συγκροτήματα, του σκληρού Rock χώρου. Είναι εκεί, για να κάνουν μια παράσταση, ένα θέαμα, μια παράσταση που κανείς δεν την κάνει καλύτερα από αυτούς… Θεωρητικά, είναι λογικό να ήθελαν να κυκλοφορήσουν ένα ακόμη live album, δέκα χρόνια μετά το “Alive!, The Millennium Concert” του 2006. Το “Rocks Vegas” ήταν η πρώτη κυκλοφορία που παρουσίαζε την τελική και τελικά, μακροβιότερη σύνθεση του συγκροτήματος με τους Simmons, Stanley, Singer και Thayer και το συγκρότημα ήθελε δικαιολογημένα να τιμήσει την πρώτη του σειρά συναυλιών, στο Las Vegas. Ωστόσο, δεδομένου ότι τα περισσότερα τραγούδια είχαν ήδη συμπεριληφθεί σε άλλα live albums, τα στοιχεία που πραγματικά ξεχώριζαν σε αυτή την παράσταση ήταν τα οπτικά εφέ στις γιγαντιαίες οθόνες που κάλυπταν όλο τον χώρο και η αίσθηση οικειότητας του μικρού συναυλιακού χώρου, στοιχεία που αποδίδονται πολύ καλύτερα στην αντίστοιχη έκδοση βίντεο παρά στην απλή ακρόαση του ήχου.

OFF THE SOUNDBOARD: TOKYO 2001

(11-June-2021)

SIDE I: “Detroit Rock City”, “Deuce”, “Shout It Out Loud”, “Talk To Me”.
SIDE II: “I Love It Loud”, “Firehouse”, “Do You Love Me”, “Calling Dr. Love”, “Heaven’s On Fire”.
SIDE III: “Let Me Go, Rock ‘N’ Roll”, “Shock Me”.
SIDE IV: “Psycho Circus”, “Lick It Up”, “God Of Thunder”. 
SIDE V: “Cold Gin”, “100.000 Years”, “Love Gun”.
SIDE VI: “I Still Love You”, “Black Diamond”, “I Was Made For Lovin’ You”, “Rock And Roll All Nite”.

KISS: Paul Stanley – Vocals/ Guitar, Gene Simmons – Vocals/ Bass, Ace Frehley Guitar/ Vocals and Eric Singer – Drums.

Είμαι σίγουρος ότι τούτο δεν θα είναι το τελευταίο live album, καθώς θα κυκλοφορήσουν πολλά περισσότερα στα επόμενα χρόνια. Ένα live όμως μόνο για τους fans. Οι KISS συνειδητοποίησαν επιτέλους κι αυτοί, ότι μπορούν να κερδίσουν χρήματα και από αυτά τα ημί-επίσημα bootlegs που κυκλοφορούν στη αγορά και αλλά συγκροτήματα, έτσι έχουν τη δική τους σειρά από bootlegs, που ονομάζεται “Off The Soundboard”. Το πρώτο είναι από το show στο Τokyo στις 13 Μαρτίου του 2001, που είναι μια σύντομη εποχή του εν λόγω line-up του συγκροτήματος, που έχει ελάχιστη έως καθόλου εκπροσώπηση σε live. Ήταν με τη σύνθεση των Simmons και Stanley φυσικά, αλλά και Singer στα τύμπανα και Frehley στην κιθάρα. Αυτό το line-up ήταν μόνο για πολύ λίγο μετά την πρώτη αποχαιρετιστήρια περιοδεία, που ήταν πραγματικά κι ένας αποχαιρετισμός για τον Peter. Και είναι αυτή η σύνθεση, που είναι το σημαντικότερο ως σημείο πώλησης και γι’ αυτό το τόνισαν στο μπροστινό εξώφυλλο. Το live κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2021 (20 χρόνια μετά το live). Η συσκευασία χωρίς να είναι πραγματικά φανταστική, είναι όμως πολύ απλή. Έδωσαν έξοχα στον δίσκο μια εμφάνιση σαν να ήταν πραγματικά ένα bootleg, μοιάζει μ’ ένα φτηνό χάρτινο κουτί με τα πάντα κολλημένα στο κουτί. Φαίνεται φθηνό και όμως είναι αυτή η φτηνότητα, είναι που κάνει την διαφορά από άλλα KISS bootlegs, που πραγματικά είναι χίλιες φορές καλύτερα σε λαμπρότητα και σε συσκευασία. Τα βινύλια μέσα στο LP, βρίσκονται σε μια λευκή ετικέτα και οι πληροφορίες επίσης δακτυλογραφημένες, κάτι που του δίνει ακόμα μεγαλύτερη την αίσθηση του bootleg. Αυτή θα είναι η αρχή πολλών συναυλιών που θα κυκλοφορήσουν ως bootleg, αν όμως θα έχουμε μια καθαρή μίξη με υπέροχο ήχο, αυτό θα είναι μια τέλεια αρχή. Αυτό το live ήταν στην πραγματικότητα μέρος της περιοδείας αποχαιρετισμού και πολύ κοντά στο τέλος της. Το set list χωρίς να είναι πολύ εντυπωσιακό, είναι καλό, περιέχει 21 τραγούδια και περιλαμβάνει όλα τα solo, αλλά και όλα τα λάθη που ακριβώς θέλετε από ένα bootleg. Η παράσταση διαρκεί πάνω από 2 ώρες και καλύπτει 3 LP.

Το πρώτο LP έχει πολλά τραγούδια, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που αν και τα παίζει ο Ace, δεν ήταν όμως ποτέ στην αρχική έκδοση τους. Όπως το “I Love It Loud”,  ή όπως το “Heaven’s On Fire”. Επίσης έχουμε και κάποια ευτράπελα σημεία, ειδικά όταν προσπαθεί ο Paul να μιλήσει Ιαπωνικά, τα φωνητικά του εξακολουθούν να είναι υπέροχα, αυτή τη χρονική στιγμή, μπορείτε ν’ ακούσετε στο “Heaven’s On Fire”, όπου στο «woooah’s woooah’s» ακούγεται εκπληκτικός. Αλλά το σημαντικότερο σημείο εδώ είναι ότι ο Ace τραγουδά το “Talk To Me”, το οποίο δεν έχει εμφανιστεί πoτέ ξανά σε live album. Το δεύτερο LP, είναι στο μέσον της παράστασης και έχει τα λιγότερα τραγούδια γιατί περιλαμβάνει όλα τα solo συμπεριλαμβανομένης της κιθάρας, του μπάσου και των drums. Το μεγαλύτερο highlight σε αυτόν τον δίσκο είναι και πάλι από τον Ace, με το “Shock Me”, που περιλαμβάνει κι ένα εκτενές solo κιθάρας, στην πραγματικότητα αυτό το τραγούδι διαρκεί πάνω από 13 λεπτά. Το solo drums στο “Lick It Up”, από τον Singer μας δείχνει ότι έχει το κουράγιο να κάνει αυτό το συγκρότημα καλύτερο. Το μόνο αρνητικό για την περίληψη των solo είναι το solo του μπάσου, αυτό το solo του Gene δεν είναι καθόλου καλό για να επιδείξει το ταλέντο του. Απλά, είναι εκεί για να δώσει κάποιο δαιμονικό χρώμα στο “God Of Thunder”, που αν μη τι άλλο είναι ακόμα υπέροχο ως τραγούδι. Και μετά έχετε περισσότερο Ace σε τραγούδια στα οποία δεν έπαιξε αρχικά, όπως το “Psycho Circus” και το “Lick It Up”.  Στο τρίτο LP, βρισκόμαστε στο τελικό στάδιο του live που έχει σχεδόν όλα τα 70’s KISS τραγούδια, με εξαίρεση το “I Still Love You”, όπου ο Paul εξακολουθεί να ακούγεται καταπληκτικός. Πάντα μου άρεσε αυτό το τραγούδι και είμαι πολύ-πολύ χαρούμενος που το είδα ξανά στο set-list τους. Αυτό το set είναι γεμάτο από κλασικά τραγούδια όπως το “Cold Gin”, το οποίο είναι πάντα ευχάριστο στο κοινό με τον Ace να τραγουδά και με τους Paul και Gene να βοηθούν. Μετά, τα “100.000 Years” και “Black Diamond” που είναι δύο από τα καλύτερα τραγούδια τους σε αυτή την περίοδο. Ωστόσο, οι εκδοχές που υπάρχουν εδώ, κόβουν τις πολλές-πολλές κουβέντες. Ήταν με τη σύνθεση των Simmons και Stanley φυσικά, αλλά και Singer στα τύμπανα και Frehley στην κιθάρα και είναι αυτή η σύνθεση, που είναι το σημαντικότερο ως σημείο πώλησης και γι’ αυτό το τόνισαν στο μπροστινό εξώφυλλο. Εγκαινίασαν τη σειρά “Off The Soundboard”, που χαρακτηρίζεται από τον ακατέργαστο, αυθεντικό ήχο, το 2021 μ’ αυτή τη συναυλία του 2001. Σε αυτήν, τα ιδρυτικά μέλη Stanley, Simmons και Frehley πλαισιώνονται από τον δυναμικό drummer της εποχής του 90’s, Eric Singer. Ο Singer συμβάλλει στην επαναφορά της ηλεκτρισμένης ενέργειας που έλειπε από το live album “Millennium”. Το “Talk To Me” του Frehley και το solo του Stanley στο “I Still Love You” αποτελούν ευχάριστες εκπλήξεις, χάρη στις οποίες η συλλογή αυτή κατατάσσεται ακριβώς ένα σκαλί κάτω από τα απολύτως απαραίτητα live albums των KISS.

OFF THE SOUNDBOARD: VIRGINIA BEACH 2004

(11-March-2022)

SIDE I: “Love Gun”, “Deuce”, “Makin’ Love”, “Lick It Up”.
SIDE II: “Christine Sixteen”, “Tears Are Falling”, “She”, “Got To Choose”.
SIDE III: “I Love It Loud”, “I Want You”, “Psycho Circus”.
SIDE IV: “King Of The Night Time World”, “War Machine”, “100.000 Years”.
SIDE V: “Unholy”, “Shout It Out Loud”, “I Was Made For Lovin’ You”, “Detroit Rock City”.
SIDE VI: “God Gave Rock ‘N’ Roll To You II”, “Rock And Roll All Nite”.

KISS: Paul Stanley – Vocals/ Guitar, Gene Simmons – Vocals/ Bass, Tommy Thayer – Guitar and Eric Singer – Drums.

Ω διάολε, κι άλλο ένα επίσημο ημί-bootleg. Βασικά, ενσαρκώνουν ακόμη το πνεύμα του Αμερικάνικου ονείρου του Rock ‘N’ Roll, όπως το οραματίστηκαν στα 1973 και κουβαλούν αυτή τη φλόγα για σχεδόν πενήντα χρόνια. Μπορεί, η studio παραγωγή του συγκροτήματος να μην ήταν εντελώς ομοιόμορφη, ακόμη είχαν και albums με τις χειρότερες κριτικές κατά κανόνα. Τούτο το συγκρότημα διασκεδάζει πάντα επάνω στη σκηνή και όχι μόνο επειδή, (όπως υποστηρίζουν οι επικριτές τους), γεμίζουν το show τους με εκρήξεις. Οι KISS είναι ένα συγκρότημα που έχει γράψει πολλά χιλιόμετρα πάνω στο σανίδι, διατηρώντας παράλληλα μια ζωντανή παρουσία για την οποία τα περισσότερα συγκροτήματα θα πέθαιναν, να έχουν. Είναι αυτός ο παλιός συνδυασμός με σκληρή δουλειά και επίδειξη, που έχει κρατήσει κάποιους από τους fans να συρρέουν ξανά πίσω χρόνο με τον χρόνο. Ως εκ τούτου, είναι πραγματικά κάπως περίεργο που έχουν κυκλοφορήσει λίγα live albums, (έναντι των μυριάδων των Rolling Stones, των Deep Purple, ή των Uriah Heep). Αυτή η σειρά των “Off The Soundboard” προσπαθεί να επανορθώσει αυτή την ισορροπία. Από πολλές απόψεις, είναι μια έκπληξη, ότι το συγκρότημα θα επέλεγε κάτι τόσο ακατέργαστο, όσο μια σειρά από live bootlegs. Το “Virginia Beach 2004” (ηχογραφήθηκε στις 26 Ιουλίου), ακολουθεί τα χνάρια του “Tokyo 2001” και βρίσκει το συγκρότημα σε μια ας πούμε, πολεμική φόρμα. Με μια κάπως αναζωογονημένη σύνθεση το 2004, αφού ο Ace αντικαταστάθηκε από τον Thayer, το συγκρότημα ακούγεται πιο σφιχτό συνολικά, καλά δεν είναι και 70’s, τέλος πάντων. Από αυτό το live του 2004 όμως, έχουμε ένα εντυπωσιακό αλλά διαφορετικό set-list, γιατί έχουν χαθεί πολλές επιτυχίες, όπως τα… “Talk To Me”, “Firehouse”, “Do You Love Me”, “Calling Dr. Love”, “Heaven’s On Fire”, “Let Me Go, Rock ‘N’  Roll”, “Shock Me”, “God Of Thunder”, “Cold Gin”, “I Still Love You” και “Black Diamond”. Υπέροχα τραγούδια όλα τους, αλλά οι KISS μας υπενθυμίζουν ότι έχουν πολλά περισσότερα. Στη θέση τους, είναι τα… “Christine Sixteen”, “Tears Are Falling”, “She”, “Got To Choose”, “I Want You”, “King Of The Night Time World”, “War Machine”, “Unholy”, και “God Gave Rock ‘N’ Roll To You II”, τα οποία εκτελούνται με έντονο σθένος από το συγκρότημα. Όπως και στο “Τokyo 2001” και αυτή είναι μια αυστηρά χωρίς περιττά πολλά λόγια κυκλοφορία. Υπάρχει το ίδιο εξώφυλλο, χωρίς κανένα ένθετο και καμία overdub μίξη, μετά τη συναυλία για να συντονιστούν τα φωνητικά, να φτιαχτούν οι κιθάρες ή να ταχτοποιηθεί ο ήχος. Εάν έχετε πάει σε μια συναυλία των KISS, γνωρίζετε ήδη καλά, ότι είναι μια σκληρά εργαζόμενη ομάδα, αλλά και πλήρως αφοσιωμένη στο σκληρό Rock ‘N’ Roll και αυτό είναι που αποτυπώνουν στα live τους. Ναι, υπάρχει μια ακατέργαστη ενέργεια που προέρχεται από ένα συγκρότημα, που παίζει την καρδιά του μπροστά σ’ ένα τεράστιο πλήθος και πάντα το μεταφέρουν στη συναυλία τους. Ο ήχος, όπως θα περίμενε κανείς, κυμαίνεται σε επίπεδα, αλλά ως επί το πλείστον, είναι μια δυνατή παράσταση με συμπαγές, καλά καθορισμένο μπάσο, τύμπανα και καλή κιθάρα. Αλλά η φωνή του Paul δυστυχώς, δεν ακούγετε και πολύ καλά… όπως άλλωστε τα τελευταία χρόνια. Η προκλητική εισαγωγή δημιουργεί το σκηνικό για ένα Rock ‘N’ Roll party, έχει ακόμη μερικά κόλπα να δείξει στους νεοφερμένους fans. Ακούστε, για παράδειγμα, το “Got To Choose” και κουνήστε ρυθμικά το κεφάλι σας καθώς το “I Love It Loud” αντηχεί στην αρένα, ή την μανία που έχει το “War Machine”. Η μουσική έχει πολλούς σκοπούς, μπορεί να είναι καθαρτική, μπορεί να είναι συναισθηματική… μπορεί ακόμη να είναι και  εκπαιδευτική. Μερικές φορές, ωστόσο, θέλετε απλά να ροκάρετε, απαλλαγμένοι από οποιοδήποτε άλλο κίνητρο, οι KISS είναι απλά το τέλειο συγκρότημα για αυτό. Αποτυπώνουν το ηδονιστικό πνεύμα του Rock ‘N’ Roll, ένα ακατέργαστο ντοκουμέντο μιας συναυλίας που θέλει να δώσει στο κοινό αυτό ακριβώς που θέλει ν’ ακούσει. Ένα live μόνο για τους fans του group.

OFF THE SOUNDBOARD: DONINGTON 1996

(10-June-2022)

SIDE I: “Deuce”, “King Of The Night Time World”, “Do You Love Me”, “Calling Dr. Love”.

SIDE II: “Cold Gin”, “Let Me Go, Rock ‘N’ Roll”, “Shout It Out Loud”.

SIDE III: “Watchin’ You”, “Firehouse”, “Shock Me”.

SIDE IV: “Strutter”, “God Of Thunder”.

SIDE V: “Love Gun”, “100.000 Years”, “Black Diamond”.

SIDE VI: “Detroit Rock City”, “Rock And Roll All Nite”.

KISS: Paul Stanley – Vocals/ Guitar, Gene Simmons – Vocals/ Bass, Ace Frehley Guitar/ Vocals and Peter Criss – Drums/ Vocals.

“All Right Donington, You Want The Best, You Got The Best, The Hottest Band In The World, KISS…” αυτή η ιαχή ήρθε μέσω των γιγάντιων συστημάτων PA, ενώ, το ελικόπτερο του group έκανε κύκλους πάνω από το χώρο του festival. Tο set-list των 17 τραγουδιών περιλάμβανε δυναμικές εκτελέσεις κλασικών βασικών, κλασικών τραγουδιών του συγκροτήματος όπως τα… “Do You Love Me”, “Shout It Out Loud”, “God Of Thunder” και το πολύ πλατινένιο “Love Gun”. Οι KISS έκλεισαν αυτό το festival, αλλά ήταν όμως η αρχή (επί Ευρωπαϊκού εδάφους), της πολύ αναμενόμενης περιοδείας επανασύνδεσης “Alive/ Worldwide”, με τους Paul, Gene, Ace και Peter, να κάνουν στο Donington, ένα εκπληκτικό ηχητικό αναμνηστικό, για το Kiss Army. Η σκηνή είχε ένα μοντέρνο στυλ, το λογότυπο του group ήταν ένα μείγμα μεταξύ του 1976 και του 1978. Κάτω από το λογότυπο είχαν εγκαταστήσει μια μεγάλη οθόνη video, γεμίζοντας το μισό της σκηνής. Τέσσερις γιγάντιες κούκλες ύψους 10 μέτρων (μια, για το κάθε μέλος), βρίσκονταν στα αριστερά της σκηνής και το συγκρότημα μέσα από συνεχείς ανατινάξεις και εκρήξεις, ξεκίνησε με το “Deuce”. Ο ήχος ήταν πολύ καθαρός αν και ήταν δυνατός, πολύ δυνατά σαν να το χρειαζόμαστε όλοι, το λατρέψαμε. Χωρίς χρόνο για ανάσα, τα πράγματα συνέχισαν γρήγορα με το “King Of The Night Time World”. Ο Paul φαινόταν να είναι λίγο νευρικός, δεν μπορούσε καν να τραγουδήσει τον πρώτο φράση αλλά το πλήθος τον βοήθησε να ξεφύγει από αυτό το τρακ. Περίπου 80.000 και παραπάνω Rock maniacs ενθουσιάστηκαν από την ερμηνεία των KISS, όπου έπαιξαν τα τραγούδια σχεδόν στην αρχική τους ταχύτητα (όχι όπως έκαναν ας πούμε το 1984 ή το 1988). Ο Ace λικνιζόταν όπως τον έχουμε συνηθίσει, κάποια από τα μέρη του στο “Let Me Go, Rock ‘N’ Roll”, δεν τα έπαιξε και τόσο καλά. Αλλά και ο Peter, στην εισαγωγή του “Strutter”, δεν μπορούσε να συμβαδίσει με το ρυθμό του με τον ρυθμό του group. Λέγεται ότι κατά τη διάρκεια της περιοδείας ο Gene κοροϊδεύει τακτικά τον Peter που ήταν αργός, αλλά δεν ξέρω αν αυτό είναι απλώς ένα ωραίο μικρό ανέκδοτο ή πραγματικό γεγονός. Αναφέρεται επίσης, ότι ο Peter έπαιρνε οξυγόνο μετά από κάθε συναυλία, ποιος να ξέρει;… Εξωτερικά, όλα φαίνονται μια χαρά και όλο το συγκρότημα έκανε μια καταραμένη πολύ καλή εμφάνιση, επί Αγγλικού εδάφους. Επίσης, το “Do You Love Me” (με εκείνο το υπέροχο νέο τέλος) και το “Calling Dr. Love”, που προηγήθηκαν του “Cold Gin”, το οποίο τραγούδησαν οι Gene και Ace, όπως και στις άλλες παραστάσεις αυτής της περιοδείας. Ένα από τα καλύτερα και επίσης πιο υποτιμημένα τραγούδια των KISS, ήταν το επόμενο το “Let Me Go, Rock ‘N’ Roll”, συμπεριλαμβανομένου εκείνου του υπέροχου jam-session στη μέση του τραγουδιού. Μετά έρχεται ο ύμνος του “Shout It Out Loud” και στην συνέχεια το “Firehouse”. Κατά τη διάρκεια του “Shock Me”, ο Ace έκανε το solo με την κιθάρα του. Το “Love Gun” ήταν που έκλεισε το κανονικό set-list του show, (ήταν περίπου 15 λεπτά πιο σύντομο από τις άλλες εμφανίσεις σε αυτήν την περιοδεία). Στο “100.000” το solo drums του Peter ακουγόταν διαφορετικό από οποιοδήποτε άλλο solo drums του, αλλά και ενδιαφέρον, αν και ήταν πιο αργό από τα 70’s. Κλείνουν, με τον αιώνιο ύμνο τους το “Rock And Roll All Nite”. Δεν έπαιξαν τα… “Beth”, “I Stole Your Love”, “Nothing To Lose”, “Hotter Than Hell”, “Cmon And Love Me” ή το “Makin’ Love”. Αν και νομίζω πως ο Ace ήταν μερικές φορές πιο αργός ή έχανε ακόμη και κάποιες νότες. Ο Peter έκανε στα ίσια τη δουλειά του, σφιχτά και σταθερά. Ο Paul ήταν κάπως νευρικός, αλλά έπαιξε πολύ ωραία κιθάρα και τραγουδούσε. Τέλος, ο Gene όπως πάντα έκανε το show του, με επαγγελματισμό. Η περιοδεία επανασύνδεσης των KISS το 1996 όχι μόνο ανταποκρίθηκε στις υψηλές προσδοκίες που δημιουργούσε η κληρονομιά των live εμφανίσεων της χρυσής εποχής τους, αλλά τις ξεπέρασε κιόλας. Το συγκρότημα δεν έκρυψε ποτέ ότι τα δύο live album “Alive” της δεκαετίας του 1970 είχαν υποστεί σημαντική επεξεργασία στο studioκαι όποιος έχει ακούσει κάποια ανεπίσημη ηχογράφηση (bootleg) ή μία από τις νέες κυκλοφορίες της σειράς “Off The Soundboard” από εκείνη τη δεκαετία, γνωρίζει ότι οι συναυλίες τους ήταν γεμάτες ενέργεια, αλλά όχι πάντα τόσο σταθερές ποιοτικά όσο θα περίμενε κανείς. Ωστόσο, το “Off The Soundboard – Donington 1996”, παρουσιάζει ένα συγκρότημα πειθαρχημένο και γεμάτο αυτοπεποίθηση, που κατέχει απόλυτα την τέχνη του. Περιλαμβάνει επίσης αυτό που ίσως αποτελεί το καλύτερο set-list από οποιοδήποτε live album των KISS, καθώς βασίζεται εξ ολοκλήρου στα έξι πρώτα studio album τους. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι το συγκρότημα, γνωστό για την τάση του να εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία, δεν εξαργύρωσε άμεσα αυτή την περιοδεία μ’ ένα κανονικό live album, αν και από την άλλη, διαθέτουν ήδη αρκετά τέτοια, επιπλέον, τα σπάνια λάθη ή οι ιδιαιτερότητες στη μίξη που συναντάμε εδώ, κάνουν την υπόλοιπη εμφάνιση να φαντάζει ακόμη πιο εντυπωσιακή. Ένα live ως κυκλοφορία, μόνον για τους fans του group, όπως ας πούμε, εγώ, που ήμουν παρών στο live.

OFF THE SOUNDBOARD: DES MOINES 1977

(9-Spetember-2022)

SIDE I: “I Stole Your Love”, “King Of The Night Time World”, “Ladies Room”, “Firehouse”, “Love Gun”.

SIDE II: “Let Me Go, Rock ‘N’ Roll”, “Makin’ Love”, “Christine Sixteen”, “Shock Me”.

SIDE II: “I Want You”, “Calling Dr. Love”, “Shout It Out Loud”, “God Of Thunder”.

SIDE IV: “Rock And Roll All Nite”, “Detroit Rock City”, “Beth”, “Black Diamond”.

KISS: Paul Stanley – Vocals/ Guitar, Gene Simmons – Vocals/ Bass, Ace Frehley Guitar/ Vocals and Peter Criss – Drums/ Vocals.

Οι KISS κυκλοφορούν το επόμενο 4^ο  live album της δημοφιλούς σειράς “Off The Soundboard” bootlegs, με το live στο Des Moines του 1977, που ηχογραφήθηκε κατά τη διάρκεια της περιοδείας του “Alive II” στο στάδιο “Veteran’s Memorial Auditorium” στο Des Moines, (IA) στις 29 Νοεμβρίου. Το “Off The Soundboard: Live In Des Moines 1977”, ηχογραφήθηκε κατά τη διάρκεια της περιοδείας ορόσημο και της εξωφρενικής Kiss manias που υπήρχε τότε για την περιοδεία του live album “Alive II” και το set-list των τραγουδιών περιλαμβάνει μια ακατέργαστη και δυνατή απόδοση των κλασικών βασικών KISS τραγουδιών, όπως τα… “Let Me Go Rock ‘N’ Roll”, “Love Gun”, “Rock And Roll All Nite”, “Shout It Out Loud” και “Beth”. Το live στο Des Moines καταγράφει μια μνημειώδη στιγμή για το Kisstory και είναι μια γιορτή για το θρυλικό συγκρότημα που δίνει στους θαυμαστές του, το άγριο και σκληρό Rock ‘N’ Roll και την απόλυτη εμπειρία ενός live των KISS.

Οι KISS αναγνωρίζονται παγκοσμίως ως ένα από τα μεγαλύτερα live συγκροτήματα όλων των εποχών και είναι οι δημιουργοί των δύο από τα καλύτερα live albums όλων των εποχών, του χρυσού “Alive I” και του διπλά πλατινένιου “Alive II”. Έτσι, το live στο Des Moines, συνεχίζει την ιστορική κληρονομιά των πρωτοποριακών live albums, ως ένα ντοκουμέντο της θεαματικής παρουσίας, που είναι μια συναυλία του group. Γνωστοί για τις εμφανίσεις τους, έχουν αποδείξει εδώ και δεκαετίες γιατί αποτελούν το πιο εμβληματικό live show στο σκληρό Rock ‘N’ Roll, μια απαράμιλλη live εμπειρία, ως ζωντανή πράξη. Η λαμπρή κληρονομιά του συγκροτήματος έχει σημαδευτεί από παγκόσμιες περιοδείες που έσπασαν ρεκόρ κατά τη διάρκεια μιας αξιοσημείωτης καριέρας 50 ετών. Κάποτε κυκλοφορούσε μια κακή εγγραφή σε audio-tape, που ο ήχος ήταν πολύ πνιγμένος και σε κάποια μέρη υπήρχαν αρκετά κοψίματα κατά τη διάρκεια του solo drums του Peter. Ήταν μια ελαφρώς ημιτελής καταγραφή, έλειπαν τα encore, κακή εγγραφή σε κασέτα, που κυκλοφορούσε για χρόνια, στον σκληρό πυρήνα των οπαδών και του tape-trading. Οι KISS προσέλκυσαν 13.000 κόσμο στο “Veterans Auditorium” στις 29 Νοεμβρίου του 1977, ενώ, είχαν ένα ρεκόρ πλήθους με 14.500, μόλις πριν από 10 μήνες, στις 21 Ιανουαρίου. Το live περιελάμβανε… πυροτεχνήματα, δυνατή μουσική, καπνό, ηφαίστεια, κορίτσια που χόρευαν και άγρια δυνατή Hard Rock ​​ζωή. Επομένως, ήταν μια καλή Hard Rock παράσταση, που την άνοιξαν οι Detective. Είχε στυλ και ρυθμό, παρόλο που τότε ηχογραφούσαν τόσο Ηard Rock τραγούδια όσο και μπαλάντες, η σκηνική παρουσία τους ήταν σχεδόν εξ ολοκλήρου Heavy Metal, αν μη τι άλλο. Ωστόσο, δεν μπορείς να αντιπαθείς αυτό το συγκρότημα, γιατί τότε ήταν πολύ απλά οι κυρίαρχοι του Hard Rock, έπαιζαν παραγωγική μουσική, τουλάχιστον οι KISS εισάγουν την έννοια του σκληρού Rock ‘N’ Roll, στη σκληρή Rock μουσική. Το live album προέρχεται από την ίδια περίοδο που είχε ήδη αποτυπωθεί στο εξαιρετικό “Alive II” έτσι, το ουσιαστικό κέρδος εδώ είναι ότι ακούμε πώς ακούγονταν πραγματικά τότε, λίγο βιαστικοί, λίγο άγριοι, προτού το εν λόγω άλμπουμ υποστεί την επεξεργασία του studio. Επίσης, δεδομένου ότι το “Alive II” δεν περιλάμβανε κανένα από τα τραγούδια που υπήρχαν στο πρώτο “Alive”… Μπορείτε να ακούσετε εκτελέσεις του 1977 για μερικά από τα πρώιμα τραγούδια τους, όπως τα “Firehouse” και “Black Diamond”. Η ηχογράφηση είναι επίσης αρκετά πρωτόγονη, καθιστώντας τη συγκεκριμένη κυκλοφορία άλλη μία περίπτωση, μόνο για συλλέκτες… κάτι που, ομολογουμένως, αποτελεί και τη στρατηγική προώθησης της σειράς των Soundboard.

OFF THE SOUNDBOARD: POUGHKEEPSIE, NY 1984

(7-April-2023)

SIDE I: “Detroit Rock City”, “Cold Gin”, “Creatures Of The Night”, “Fits Like A Glove”.

SIDE II: “Heaven’s On Fire”, “Under The Gun”, “War Machine”.
SIDE III: “Young And Wasted”, “I Love It Loud”, “I Still Love You”, “Love Gun”.

SIDE IV: “Black Diamond”, “Oh! Susanna”, “Lick It Up”, “Rock And Roll All Nite”.

KISS: Paul Stanley – Vocals/ Guitar, Gene Simmons – Vocals/ Bass, Mark St. John – Guitar and Eric Carr – Drums/ Vocals.

Η σειρά του “Off The Soundboard” συνεχίζει την ιστορική κληρονομιά των πρωτοποριακών live album, μ’ ένα ιστορικό ντοκουμέντο από μια συναυλία του group. Γνωστοί για τις εμφανίσεις τους, έχουν αποδείξει εδώ και δεκαετίες γιατί αποτελούν το πιο εμβληματικό live show στο σκληρό Rock N’ Roll κόσμο. Οι KISS κυκλοφόρησαν το επόμενο μέρος της επίσημης live bootleg σειράς “Off The Soundboard” με το show από το Poughkeepsie της Νέας Υόρκης, που ηχογραφήθηκε στο “Mid-Hudson Arena” στις 28 Νοεμβρίου του 1984, κατά τη διάρκεια της “Animalize World Tour”. Πολύ λίγοι ήξεραν ότι επέζησε μια ηχογράφηση με τον Mark St. John και αυτή είναι από τη δεύτερη συναυλία του, με το συγκρότημα. Ο Mark είχε παραγκωνιστεί, πριν καν ξεκινήσει η περιοδεία τον Σεπτέμβριο του 1984, με τον Bruce Kulick να στρατολογείται για να τον συμπληρώσει καθώς το συγκρότημα βγήκε στον δρόμο για την Ευρώπη. Μέχρι τη στιγμή που ο Mark, έκανε το ζωντανό ντεμπούτο του, για μισό show στις 27 Νοεμβρίου, ο Bruce είχε κάνει 38 συναυλίες με τους KISS. Το ερώτημα ήταν εάν ο Mark θα μπορούσε να φτάσει στο επίπεδο του Bruce, ακόμα κι αν το προσπάθησε. Το συγκρότημα έτρεχε μ’ ένα εξαντλητικό πρόγραμμα, μερικές φορές εμφανίζοντας 4 ή και 7 συνεχόμενες βραδιές. Μάλιστα, η παράσταση της 28^ης  Νοεμβρίου στο Poughkeepsie ήταν η έκτη συνεχόμενη παράσταση χωρίς κανένα διάλειμμα. Τα τρία live show όπου έπαιξε ο Mark ήταν σε πιο μικρούς χώρους πριν πραγματοποιηθούν οι μεγαλύτερες παραστάσεις στις αρχές Δεκεμβρίου, στις δυτικές ακτές των ΗΠΑ, όπου το κοινό εκεί θα ήταν διπλάσιο, τριπλάσιο ή και περισσότερο από εκείνους που παρακολουθούσαν τις συναυλίες σε Baltimore, σε Poughkeepsie και Binghamton. Πολλά bootlegs της εποχής του “Animalize” είναι σε δύο CD, αλλά το live στο Poughkeepsie εμφανίζεται σε χρόνο 79:03, έχει διαμορφωθεί έτσι ώστε να χωράει σ’ ένα μονό CD. Χωρίς την εισαγωγή του “Alright Poughkeepsie, you want the best…”, ξεκινά απευθείας με το “Detroit Rock City”. Η ηχογράφηση ακούγεται καλά, για τα μέσα της δεκαετίας του 1980, ο ήχος δεν ακούγεται υπερβολικά ενοχλητικός, αυτή η ηχογράφηση προέρχεται όμως από μια τυπική κασέτα και όχι από τα master tapes. Δεν υπάρχει κάποιος δισταγμός στο παίξιμο του Mark, το παίξιμο του παραμένει γενικά μέσα στο μουσικό θέμα του ύφους των τραγουδιών του 1984. Ωστόσο, είναι ένα αξιοπρεπές και σπάνιο show με τον Mark στην κιθάρα. Αλλά είναι επίσης και μια πολύτιμη αρχειακή κυκλοφορία, γιατί δίνει μια συναρπαστική ματιά σε εκείνη την περίοδο του συγκροτήματος. Η ποιότητα της ερμηνείας, αν και ατελής, δεν αδικεί ούτε τους KISS, αλλά ούτε και τη μνήμη του Mark St. John και δίνει στη σειρά των “Off The Soundboard”, μια αξιοπιστία που έλειπε. Τι άλλο μπορεί να υπάρχει στα θησαυροφυλάκια του group παρόμοιας ή μεγαλύτερης έκπληξης, κανείς δεν ξέρει. Αυτή η live παράσταση, είναι η πέμπτη κατά σειρά εξουσιοδοτημένη ζωντανή κυκλοφορία των “Off The Soundboard”. Είναι όμως, η μόνη γνωστή ηχογράφηση με τον αδικοχαμένο κιθαρίστα Mark St. John, έτσι λοιπόν, την κάνει μια ηχογράφηση μεγάλης ιστορικής σημασίας. Είναι η πρώτη και πλήρης ζωντανή εμφάνιση του Mark μαζί με τους KISS. Ηχογραφημένο live στη μέση περίπου, της επιτυχημένης περιοδείας τους για την υποστήριξη για το studio album “Animalize”, με τη σύντομη σύνθεση των Paul, Gene, Eric και Mark. Με τραγούδια όπως τα… “Creatures Of The Night”, “I Love It Loud”, “Lick It Up” και “Heaven’s On Fire” να ξεχωρίζουν, αλλά και οι πολυετείς αιώνιους τους ύμνους όπως τα κλασικά “Detroit Rock City”, “Love Gun” και “Rock And Roll All Nite” από τον κλασικό κατάλογο τους. Ο Mark έπαιξε κιθάρα μόνο σ’ ένα δίσκο τους, στο “Animalize” το δεύτερο album της μετά make-up περιόδου. Αυτό το album τελικά κατέληξε να είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα studio LP του σχήματος της δεύτερης 80’s περιόδου, με 2 φορές πλατινένιο για πρώτη φορά μετά από σχεδόν πέντε χρόνια. Ο Mark εντάχθηκε επίσημα τον Απρίλιο του 1984 στο group ως αντικαταστάτης του Vinnie Vincent. Κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων για το “Animalize” (Ιούνιος-Αύγουστος του 1984), ο Mark συγκρούστηκε με τα υπόλοιπα μέλη του group, ανέπτυξε επίσης, ένα είδος αρθρίτιδας (σύνδρομο Reiter) η οποία προκάλεσε τα χέρια του και τα έκανε να πρήζονται. Απίστευτα κακή τύχη αφού είχε καταστεί αδύνατο να παίξει κιθάρα, ενώ η επερχόμενη περιοδεία των KISS ήταν προ των πυλών και είχαν ανακοινωθεί οι ημέρες των συναυλιών. Ήταν όλα αυτά μαζί, συν του ότι δεν μπορούσε να εκτελέσει ζωντανά τα τραγούδια ως μέλος του group, έπαιξε μόνο σε τρεις συναυλίες (2 ολόκληρες και 1 μισή, με τον Bruce Kulick να παίζει στο υπόλοιπο της βραδιάς). Ο Mark St. John προσλήφθηκε ως κιθαρίστας του συγκροτήματος αντικαθιστώντας τον Vinnie, μετά την ολοκλήρωση της περιοδείας “Lick It Up” τον Μάρτιο του 1984, αλλά μια αρθρίτιδα στα χέρια, οδήγησε τον Mark εκτός live δράσης λίγο μετά το ηχογραφημένο ντεμπούτο του με το group στο album “Animalize”, αργότερα την ίδια χρονιά. Αυτή η συναυλία είναι η μοναδική γνωστή ηχογράφηση τύπου soundboard με τον Mark, ενώ, τα τραγούδια “Young And Wasted” και “Rock And Roll All Nite” από αυτήν την ιστορική παράσταση είναι ημιτελή λόγω αλλαγής πλευράς κασέτας και χώρου κασέτας, αυτή η ηχογράφηση ήταν αρχικά για αρχειακή χρήση και μόνον μέσω tape-trading, μέσω των οπαδών του συγκροτήματος. Πολύ λίγοι ήξεραν ότι επέζησε μια ηχογράφηση με τον Mark St. John και αυτή είναι από τη δεύτερη συναυλία του, με το συγκρότημα. Υπάρχει εδώ ένα κατανοητό στοιχείο περιέργειας ή μια στρατηγική marketing, καθώς η συγκεκριμένη ηχογράφηση αποτυπώνει μία από τις συναυλίες με τον Mark, τον lead κιθαρίστα της περιόδου του album “Animalize”, στη σύνθεση τους. Επίσης είναι και το πρώτο live album με τον Eric Carr, αλλά όμως, όπως προειδοποιεί και ο τίτλος, πρόκειται για μια ηχογράφηση από την κονσόλα (soundboard) όχι ιδιαίτερα υψηλής ποιότητας, με δύο τραγούδια να διακόπτονται απότομα σε διάφορα σημεία λόγω της αλλαγής της ταινίας μαγνητοφώνησης. Επιπλέον, όπως συνήθιζαν στα μέσα της δεκαετίας του 1980, το συγκρότημα παίζει τα πάντα υπερβολικά γρήγορα και παραμελεί σε μεγάλο βαθμό το υλικό της δεκαετίας του 1970. Τέλος, όπως έχουν δηλώσει επανειλημμένα ο Paul Stanley και ο Gene Simmons, τα εντυπωσιακά, καταιγιστικά περάσματα του St. John δεν ταίριαζαν απόλυτα στο ύφος του συγκροτήματος. Η ηχογράφηση ακούγεται καλά, για τα μέσα της δεκαετίας του 1980, ο ήχος δεν ακούγεται υπερβολικά ενοχλητικός, αυτή η ηχογράφηση προέρχεται όμως από μια τυπική κασέτα και όχι από τα master tapes. Δεν υπάρχει κάποιος δισταγμός στο παίξιμο του Mark, το παίξιμο του παραμένει γενικά μέσα στο μουσικό θέμα του ύφους των τραγουδιών του 1984. Ωστόσο, είναι ένα αξιοπρεπές και σπάνιο show με τον Mark στην κιθάρα. Αυτή η live ηχογράφηση είναι ιστορικής σημασίας λόγω του Mark και τις εμφάνισης του εκεί. Καθώς, όπως κάθε οπαδός των KISS γνωρίζει ήδη, ο Mark πέθανε το 2007, η αιτία του θανάτου του ήταν μια εγκεφαλική αιμορραγία από τυχαία αλλά και υπερβολική δόση με αμφεταμίνες.

OFF THE SOUNDBOARD: SAN ANTONIO 1985

(28-March-2025)

SIDE I: “Detroit Rock City”, “Fits Like A Glove”, “Cold Gin”, “Paul Stanley Guitar Solo”.

SIDE II: “Uh! All Night”, “Eric Carr Drum Solo”, “War Machine”.

SIDE III: “I Still Love You”, “Under The Gun”, “Bruce Kulick Guitar Solo”.

SIDE IV: “Tears Are Falling”, “Gene Simmons Bass Solo”, “I Love It Loud”.

SIDE V: “Love Gun”, “Rock And Roll All Nite”.

SIDE VI: “Heaven’s On Fire”, “Oh! Susanna”, “Lick It Up”.

KISS: Paul Stanley – Vocals/ Guitar, Gene Simmons – Vocals/ Bass, Bruce Kulick – Guitar and Eric Carr – Drums.

Το έκτο live αυτής της σειράς, είναι και το πρώτο της σειράς που έχει φωτογραφία του group στο εξώφυλλο, ενώ, είναι η πρώτη κυκλοφορία της σειράς που περιλαμβάνει τον Bruce Kulick. Τούτο το live είναι από την περιοδεία “Asylum Tour”. Την ιδέα για αυτή την σειρά των live, την είχε ο manager  του group, Doc McGhee, αφού γνωρίζει πολύ καλά ότι οι αφοσιωμένοι οπαδοί του συγκροτήματος έχουν ιδιαίτερη αγάπη σε κάθε αντικείμενο που κυκλοφορεί το group. Η σειρά “Off The Soundboard”, ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, έχει βρεθεί στο επίκεντρο, αφού το συγκρότημα έχει αρχίσει να κοιτά πίσω στο αρχείο του, για μια σειρά από live albums, αυτές οι κυκλοφορίες έχουν ενθουσιάσει όμως, μόνο τους fans του group. Πραγματικά κάθομαι κι ακούω το νέο “Off Τhe Soundboard”, ενώ, το αυτοκόλλητο στο cover λέει… “με τον Bruce Kulick στην κιθάρα”… Η γεμάτη αδρεναλίνη απόδοση, έχει πολύ ενέργεια. Ο Paul τραγουδάει φανταστικά (αλλά η πολυλογία του ανάμεσα στα τραγούδια είναι τουλάχιστον κουραστική και ανούσια), το μπάσο και τα φωνητικά του Gene εκρήγνυνται από τα ηχεία. Επίσης, τα βροντερά τύμπανα είναι πολύ δυνατά στην μίξη και τα φωνητικά του Eric είναι επικά και τα απίστευτα ενθουσιώδη riff της κιθάρας του Bruce, είναι σε πλήρη δόξα. Αυτό το soundboard σας μεταφέρει στην αρένα εκείνο το βράδυ σε μια συναυλία του group, είναι κάτι που αξίζει να το ζήσετε ξανά και ξανά. Αυτή η χρόνο κάψουλα της non make-up εποχής του συγκροτήματος είναι μια μουσική που όλοι πρέπει να την χαιρόμαστε.  Τούτο το live είναι από την περιοδεία “Asylum Tour”, αποτυπώνει μια καλή συναυλία, από τη σύνθεση του συγκροτήματος που ίσως ήταν η καλύτερη της δεκαετίας του 1980, με τρόπο ευχάριστο και ακατέργαστο. Η παντελής απουσία ήχου από το κοινό μπορεί ορισμένες φορές να αποσπά την προσοχή, ειδικά στα σημεία αλληλεπίδρασης καλλιτέχνη-κοινού (call and response) και όπως συνηθιζόταν για το συγκρότημα αυτό την δεκαετία του 1980, ορισμένα από τα τραγούδια παίζονται με ταχύτητα που αλλοιώνει τον φυσικό τους ρυθμό και την αίσθηση του groove. Ωστόσο, είναι ευχάριστο να ακούει κανείς ένα live ηχογραφημένο album από αυτή την υποτιμημένη περίοδο της ιστορίας του συγκροτήματος, κυρίως με τον Eric Carr στην σύνθεση, η γεμάτη αδρεναλίνη απόδοση του, έχει πολύ ενέργεια. Ο Paul τραγουδάει φανταστικά (αλλά η πολυλογία του ανάμεσα στα τραγούδια είναι τουλάχιστον κουραστική και ανούσια), το μπάσο και τα φωνητικά του Gene εκρήγνυνται από τα ηχεία. Επίσης, τα βροντερά τύμπανα είναι πολύ δυνατά στην μίξη και τα φωνητικά του Eric είναι επικά και τα απίστευτα ενθουσιώδη riff της κιθάρας του Bruce, είναι σε πλήρη δόξα. Αυτό το soundboard σας μεταφέρει στην αρένα εκείνο το βράδυ σε μια συναυλία του group, είναι κάτι που αξίζει να το ζήσετε ξανά και ξανά. Το live περιλαμβάνει 18 τραγούδια, μ’ επιτυχίες της δεκαετίας του 1980, όπως τα… “Heaven’s On Fire” και “Lick It Up”, μαζί με κλασικά της δεκαετίας του 1970, όπως το “Detroit Rock City” και το “Love Gun”. Η περιοδεία για το “Asylum”, περιείχε το μεγαλύτερο φωτεινό σήμα logo επί σκηνής, που είχε κάνει ποτέ το συγκρότημα σε περιοδεία, είναι μία από τις λίγες περιοδείες του group, που δεν υπάρχουν επίσημα live είτε σε audio είτε σε video. Μέχρι το 1985, είχαν σταματήσει να φοράνε το παραδοσιακό μακιγιάζ και τις στολές τους, τον Σεπτέμβριο εκείνης της χρονιάς, κυκλοφόρησαν το 13^ο  album τους, “Asylum”, ήταν και το πρώτο τους στο οποίο ο κιθαρίστας Bruce Kulick, ήταν επίσημο μέλος. Αυτή η σύνθεση των Stanley, Simmons, Carr και Kulick θα διαρκέσει μέχρι τον θάνατο του Carr το 1991. Στο live, ερμηνεύουν τραγούδια από το “Asylum” όπως το “Uh! All Night” και το επιτυχημένο single “Tears Are Falling”, ερμηνεύουν επίσης, αγαπημένα τραγούδια τους από τα 70’s, ενώ, το live περιλαμβάνει solo και από τα τέσσερα μέλη του group. Κανείς όμως, δεν μπορεί να κατηγορήσει ότι το group, δεν δίνει στο κοινό του ένα show, αντάξιο των χρημάτων του εισιτηρίου που έχει δώσει, η συναυλία αυτή είχε ότι θα ήθελε κάθε fan της μουσικής του group, φώτα (εκατοντάδες από αυτά), ρούχα (εκατοντάδες από αυτά). Δυνατή μουσική, solo (κιθάρα, μπάσο και drums) και πολλές κουβέντες συν βωμολοχίες από τον Paul. Ονομάστε αυτό το live ως Hard Rock ή Heavy Metal, αλλά αυτό που είναι, είναι η  βροντή του σκληρού Rock ‘N’ Roll, που παίζεται στην μέγιστη ένταση. Σίγουρα το “Alive I”, είναι το καλύτερο, αλλά τα υπόλοιπα live albums εξακολουθούν να επιβεβαιώνουν το χάρισμα του συγκροτήματος επί σκηνής. Αυτή η πρώτη live εμφάνιση, από την σειρά Off The Soundboard, με τον Bruce Kulick ως επίσημο κιθαρίστα, είναι διαθέσιμο σε τριπλό βινύλιο μόνο μέσω του επισήμου site του group, ενώ, σε CD είναι διαθέσιμο μόνο στην Ιαπωνία, αφού οι KISS έχουν χορηγήσει άδεια να κυκλοφορήσει σε CD μόνο στην Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, προς όφελος των Ιαπώνων fans, οι οποίοι τους υποστηρίζουν με ενθουσιασμό. Να επισημάνουμε τέλος, ότι το support group της βραδιάς ήταν οι Black ‘N’ Blue, μέλος τον οποίον υπήρξε ο Tommy Thayer, πολύ πριν γίνει κιθαρίστας των KISS.

DESTROYS ANAHEIM ’76

(21-August-2026)

SIDE I: “Detroit Rock City”, “King Of The Night Time World”, “Let Me Go Rock ‘N’ Roll”, “Srutter”.

SIDE II: “Hotter Than Hell”, “Nothin’ To Lose”, “Cold Gin”.

SIDE III: “Shout It Out Loud”, “Do You Love Me, “God Of Thunder”, “Rock ‘N’ Roll All Nite”.

SIDE IV: “Deuce”, “Firehouse”, “Black Diamond”.

KISS: Paul Stanley – Vocals/ Guitar, Gene Simmons – Vocals/ Bass, Ace Frehley – Guitar and Peter Criss – Drums/ Vocals.

Μαζί με όλες τις άλλες live κυκλοφορίες της 70’s εποχής, αυτή είναι μια από τις καλύτερες που μπορείτε να ακούσετε. Η ενέργεια δεν υποχωρεί ποτέ για τα 65 λεπτά του live και ο Paul Stanley εδώ, είναι ένας από τους καλύτερους τραγουδιστές στο Hard Rock… Επίσης, πρέπει να επαινέσουμε την δυνατή ενέργεια αυτού του live, την ποιότητα του ήχου και την ιστορική του σημασία, αλλά, τονίζοντας ιδιαίτερα το παίξιμο του Peter Criss στα drums και του Ace Frehley στην κιθάρα. Συνέκριναν το album με άλλες live κυκλοφορίες του group, είναι μακράν πολύ καλύτερο κι ανώτερο από την σειρά ας πούμε των “Off The Soundboard”. Τώρα τι αντίκτυπο θα έχει αυτό το live στους νέους ακροατές στα 2026, δεν το γνωρίζω; Αλλά αυτό που γνωρίζω είναι ότι πρέπει να το έχετε στην κατοχή σας, ως ένα κειμήλιο από τα θρυλικά 70’s. Εγώ, το κατέταξα στα αγαπημένα μου επίσημα live albums των KISS και σας ενθαρρύνω να το αγοράσετε… Ήταν Παρασκευή 20 Αυγούστου του 1976, όταν περίπου 43.000 θεατές συγκεντρώθηκαν στο στάδιο “Anaheim” κοντά στο Los Angeles, για μια ολοήμερη live εκδήλωση με εκρηκτικό Rock ‘N’ Roll, ο Bob Seger και οι Silver Bullet, ανέβηκαν πρώτοι στη σκηνή και μετά ακολούθησαν οι Montrose και Ted Nugent… Ενώ, είχε δύσει ο ήλιος ήρθε η ώρα για τους KISS αντί για την συνηθισμένη εναρκτήρια κραυγή “You Want The Best, We Got The Best”, το κωμικό δίδυμο Flo και Eddie, που ήταν οι παρουσιαστές τις βραδιάς, εμφανίστηκαν στη σκηνή με ψευδό-Kiss μακιγιάζ και κοστούμια και ανακοίνωσαν το συγκρότημα. Αυτή η συναυλία έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της περιοδείας “Spirit Of ’76” του συγκροτήματος για την υποστήριξη του album “Destroyer”, μ’ ένα θεατρικό σκηνικό σχεδιασμένο από τον Mark Ravitz που ταίριαζε με το αποκαλυπτικό σκηνικό του εξωφύλλου του LP κι είχε θεματικά τμήματα σχετικά με την περσόνα του κάθε μέλους. Το συγκρότημα είχε μόλις επιστρέψει από μια ευρωπαϊκή περιοδεία σε μικρότερους χώρους και εμφανιζόταν μπροστά σ’ ένα πολύ μεγαλύτερο κοινό πάνω από 40.000 άτομα και ήταν η επίτευξη της κορύφωσης των ικανοτήτων τους στην πατρίδα τους, την Αμερική. Άλλα στοιχεία που κοσμούσαν περαιτέρω το live θέαμα, ήταν τα φώτα, οι μπάλες λάμψης και το πραγματικό πηνίο Tesla που σχεδίασε ο Ken Strickfaden για την ταινία “Frankenstein” του 1931. Πυροτεχνήματα εκρήγνυνται καθώς οι KISS εκτοξεύουν το ασυναγώνιστο one-two punch των “Detroit Rock City” και “King Of The Night Time World”. Όλη η θεατρική παράσταση που περίμενε κανείς από μια συναυλία του συγκροτήματος, ήταν άθικτη εκείνο το βράδυ, η κιθάρα του Ace Frehley καπνίζει καθ’ όλη την διάρκεια του live, αλλά και κατά τη διάρκεια του solo στο “Cold Gin”, ο Gene Simmons φτύνει αίμα πριν το “God Of Thunder” και φωτιά μετά το “Firehouse”, το αιωρούμενο drum kit του Peter Criss στην κορύφωση του “Black Diamond”, ενώ, μια βροχή από κομφετί πέφτει καθώς ο Paul Stanley σπάει την κιθάρα του, μετά τον ύμνο “Rock And Roll All Nite”. Σε αυτό το live είχαν το πολυπληθέστερο κοινό ως headliner (μέχρι τότε), αυτή η live παράσταση, μαζί με το “Beth” που εδραιώθηκε ως το single με την υψηλότερη θέση στα charts του συγκροτήματος, καταδεικνύει πώς οι KISS ενσωματώθηκαν στον ιστό της δεκαετίας του 1970 κι έγιναν κάτι περισσότερο από ένα απλό συγκρότημα, έγιναν ένα εμπορικό σήμα. Η εμφάνιση τους στο “Anaheim Stadium” είναι μια από τις πιο εκτενώς καταγεγραμμένες συναυλίες στην περιοδεία τους, τόσο ακουστικά όσο και οπτικά. Αυτό δεν εμπόδισε όμως, μια ηχογράφηση που προήλθε από το κοινό να κυκλοφορήσει λίγο αργότερα, ως ένα από τα πρώτα LP bootleg του group, το “Destroys Anaheim”. Αποσπάσματα από τα pro-shot video πλάνα τις συναυλίας, χρησιμοποιήθηκαν σε τηλεοπτικές διαφημίσεις για τα album “Rock And Roll Over” και “Love Gun”, καθώς και στο ντοκιμαντέρ “X-Treme Close Up”. Πρόκειται για μία συναυλία που όλοι οι συλλέκτες του group, είχαν στην κατοχή τους από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, τόσο σε audio όσο και σε video, αλλά αυτή είναι η πρώτη φορά που κυκλοφορεί σ’ επίσημη μορφή από το group. Ειλικρινά, έχω συλλέξει πολλά bootleg από τούτο το συγκρότημα κι ένιωσα σαν να ήταν η πρώτη φορά που το άκουσα, εντυπωσιάστηκα πάρα πολύ, με μετέφερε πίσω στα νιάτα μου, που έκανα tape trading και περνούσα υπέροχα κάθε φορά που ερχόταν ένα νέο live του group στα χέρια μου. Τι βραδιά πρέπει να ήταν αυτή; Ως fan των KISS, γνωρίζω την παράσταση αυτή όσο καμία άλλη, είτε σε audio είτε σε video, για πολλούς από εμάς η ηχογράφηση αυτή, είναι χαραγμένη στη συλλογική μας μνήμη, σχεδόν στο DNA μας. Το “Destroys Anaheim” κυκλοφόρησε ως bootleg, σε δύο ξεχωριστά διαθέσιμα LP και είδε πολλές επανεκδόσεις. Ήταν μια καλή live ηχογράφηση στην οποία η ατμόσφαιρα της βραδιάς ήταν εύκολο να την παρακολουθήσει και να την νιώσει κανείς. Όποιος είναι εξοικειωμένος με το video της συναυλίας γνωρίζει ότι ο Simmons έπεσε από τις φωτισμένες σκάλες κατά τη διάρκεια του εναρκτήριου τραγουδιού “Detroit Rock City”, ξεκουρδίζοντας κάπως το μπάσο του. Πρέπει να πω, ότι ο Eddie Kramer είναι μια ιδιοφυΐα της παραγωγής/ μηχανικής, το να μπορείς να κάνεις μια ζωντανή ηχογράφηση 50 ετών να ακούγεται τόσο καλά, είναι ένα αξιοσημείωτο κατόρθωμα για το 2026. Μου αρέσει πολύ αυτό που ακούω… Το live album “Destroys Anaheim ’76”, περιλαμβάνει ένα εξώφυλλο που επαναμιξάρει τον αρχικό πίνακα του Ken Kelly για το LP “Destroyer”, αυτή τη φορά με μια φλογερή αεροφωτογραφία του “Anaheim Stadium” στο φόντο. Μάλιστα σε μία εξαιρετική συσκευασία, που αφήνουν πάρα πολύ πίσω τις αρχειακές κυκλοφορίες από τη σειρά “Off The Soundboard”. Κάποιοι πιστεύουν ότι πρέπει να βασιστείτε στην οπτική εικόνα για να ζήσετε την απόλυτη και πλήρη εμπειρία των KISS… ναι δεν έχουν άδικο, αλλά εδώ το ενθουσιώδες κοινό και ο βόμβος του ενισχυτή είναι αρκετά συναρπαστικά πριν το συγκρότημα εκραγεί στο πρώτο του τραγούδι το “Detroit Rock City”, η ερμηνεία τους είναι τραχιά στα πρώτα τραγούδια. Το πιο καυτό συγκρότημα στον κόσμο που ανεβαίνει στη σκηνή, δεν περνάει πολύ ώρα που το συγκρότημα μετατρέπεται σ’ ένα καυτό τρένο, όπου η μαγευτική ορμή που ακούγεται στα “Shout It Out Loud” και “Do You Love Me” είναι απαράμιλλη, αλλά και οι επιλογές από το παλαιότερο ρεπερτόριο τους “Cold Gin” και “Firehouse” ακούγονται αξιοσημείωτα και πιο δεμένα από ποτέ… Ένα τραγούδι που ευδοκιμεί κατά πολύ ηχητικά σε αυτή την κυκλοφορία είναι το “God Of Thunder”, ο τόνος του μπάσου του Gene Simmons έχει μια βροντερή επίθεση και η σταδιακή ηχητική εναλλαγή έχει ως αποτέλεσμα μια άκρως εκρηκτική επίδραση. Δύο από τα πιο εμβληματικά live LP των KISS τα “Alive I” και “Alive II”, είναι κοσμήματα της δισκογραφίας τους και άλλαξαν την αντίληψη για τα live albums στη μουσική βιομηχανία. Ο Eddie Kramer ήταν μάστορας στο να αναπαράγει την αίσθηση μιας συναυλίας του group, αυτό γίνεται και στο “Destroys Anaheim ’76” που δεν παραποιεί καθόλου την live πραγματικότητα, θυμίζοντας μας ένα αυθεντικό ντοκουμέντο από εκείνο το βράδυ. Το κοινό ακούγεται ενισχυμένο, ένιωσα ανατριχίλα όταν άρχισαν να φωνάζουν “Θέλουμε τους Kiss, θέλουμε τους Kiss”, το “Destroys Anaheim ’76” μπορεί να σταθεί άνετα και ισάξια δίπλα στα δύο “Alive”, ως ένα ακόμη live ντοκουμέντο του συγκροτήματος, περιέχει όλη την μαγεία και τον ενθουσιασμό που μπορεί κανείς να περιμένει από το πιο καυτό συγκρότημα στον κόσμο, δείχνοντας πόσο αυτοί οι υπέρ-ήρωες του Hard Rock κυριάρχησαν τη δεκαετία του 1970. Πενήντα χρόνια αργότερα, το live album “Destroys Anaheim ’76” φέρνει ζωντανές αναμνήσεις από εκείνη την ημέρα, προερχόμενο από τις πρωτότυπες κασέτες και μιξαρισμένο από τον Kramer, η ερμηνεία των 17 τραγουδιών αποτυπώνει το συγκρότημα στην ακμή του. Τα πάντα ακούγονται πεντακάθαρα αλλά δεν χάνεται σε καμία στιγμή το live αίσθημα, ενώ, οι όποιες επεμβάσεις έχουν γίνει, δεν έχουν μεγάλη σημασία καθώς δεν υπάρχουν κάποιες χτυπητές διαφορές με την προαναφερθείσα ανεπίσημη έκδοση που κυκλοφορούσε ως bootleg, στους κύκλους των οπαδών. Η ένταση της παραγωγής γύρω από ένα πιο σφιχτό και πιο έμπειρο συγκρότημα, μαζί μ’ ένα πιο γλυκό σύνολο τραγουδιών, είναι αυτά που ξεχωρίζουν, μόνο και μόνο για αυτόν τον σκοπό, τούτο το live album είναι μια χρονομηχανή. Στο live υπήρχαν γιγαντιαίες οθόνες σε κάθε πλευρά της σκηνής, κάτι σπάνιο για τότε, τα πυροτεχνήματα βελτιώθηκαν σημαντικά, ο καπνός και η ομίχλη πύκνωσαν, ο φωτισμός εντάθηκε, σκάλες πλαισίωναν την ανύψωση των τυμπάνων με το διάσημο λογότυπο του group επάνω. Οι Frehley/ Stanley και Simmons είχαν περισσότερο χώρο επάνω στη σκηνή για να περιπλανηθούν. Αγαπημένα τραγούδια όπως τα “Strutter” και “Hotter Than Hell”, ακούγονται χωρίς διακοπή… “Καληνύχτα Anaheim, τα λέμε σύντομα” φωνάζει ο Stanley πριν η έκρηξη των θαυμαστών και των εκρηκτικών εξαφανιστεί στο βάθος, μπορείτε να ακούσετε τα πυροτεχνήματα να σκάνε κατά τη διάρκεια του “Rock And Roll All Nite”. Το “Destroys Anaheim ’76” είναι ένα σημαντικό ντοκουμέντο για το πώς τέσσερις μουσικοί με μακιγιάζ και κοστούμια ανέβηκαν στην παγκόσμια σκηνή, η ορμή του συγκροτήματος είχε τα άλματα και τα οπισθοχωρήματα του, στα χρόνια που ακολούθησαν, αν και ελάχιστα απομακρύνθηκαν πολύ από το mainstream κοινό τους. Παραμένοντας στην επιφάνεια κατά τη διάρκεια της σκληρής δεκαετίας του 1980 και του 1990, οι KISS έχουν έκτοτε αναγνωριστεί ως ένας κλασικός Hard Rock θεσμός. Βάλτε πολύ απλά το live album “Destroys Anaheim ’76” δίπλα στα “Alive I” και “Alive II” και θα έχετε τρία σημαντικά live και κλασικά Hard Rock κοσμήματα στην δισκοθήκη σας…

EXTRA BONUS…

THE RITZ ON FIRE

(2014)

SIDE I: “Deuce”, “Love Gun”, “Fits Like A Glove”, “Heaven’s On Fire”, “Cold Gin”.

SIDE II: “Black Diamond”, “No, No, No”, “Firehouse”, “Crazy, Crazy Nights”.

SIDE III: “Calling Dr. Love”, “War Machine”, “Tears Are Falling”, “I Love It Loud”, “Strutter”.

SIDE IV: “Shout It Out Loud”, “Lick It Up”, “Rock And Roll All Nite”, “Detroit Rock City”.

KISS: Paul Stanley – Vocals/ Guitar, Gene Simmons – Vocals/ Bass, Bruce Kulick – Guitar and Eric Carr – Drums.

Βρισκόμαστε στην εποχή του album “Crazy Nights” και οι ραδιοφωνικές live εκπομπές, είναι το επόμενο πολύ καλύτερο πράγμα μετά τα bootlegs. Τα live των ραδιοφωνικών εκπομπών είναι συχνά καλύτερα από ένα bootleg, ο ήχος είναι συνήθως πιο αξιοπρεπής επειδή είναι μια επαγγελματικά ηχογραφημένη συναυλία. Είναι σχεδόν πάντα φθηνότερα από ένα αντίστοιχο LP bootleg. Χάρις στην αφθονία τους, μερικές φορές μπορείτε ακόμη και να επιλέξετε από πολλές κυκλοφορίες των ίδιων συναυλιών. Μια τέτοια παράσταση είναι και τούτο το live στα 1988 στο club “Ritz” στη ΝΥ. Αυτή η παράσταση, είναι μια σφιχτή και καυτή ηχογράφηση από την περιοδεία για το album “Crazy Nights”. Όταν πρώτο κυκλοφόρησε αυτό το live στην bootleg μορφή του σε audio tape, υπήρχαν τα “Reason To Live” και “Bang, Bang You”. Ενώ, τώρα σε αυτή την ημί-επίσημη κυκλοφορία του σε βινύλιο, αυτά τα δύο τραγούδια, λείπουν. Τίποτα όμως, δεν είναι τέλειο. Η ποιότητα του ήχου είναι πολύ καλή, όμως αυτή η κυκλοφορία, έχει βγει και σε επίσημη μορφή από το group. Αυτή τη συναυλία μπορείτε να τη βρείτε και ως bonus CD, 11 τραγουδιών που συνοδεύει το DVD “Kissology Vol.2”. οπότε να θεωρήσουμε αυτό το live ως επίσημη κυκλοφορία; Ανεξάρτητα από αυτό λοιπόν, αυτή η συναυλία είχε καλή φήμη στους fans από την εποχή του τότε γνωστού σε όλους τους fans, tape-trading και είναι εύκολο να δούμε το γιατί. Ο Carr και ο Kulick έδωσαν στο group μια πιο σκληρή και επαγγελματική λάμψη. Εν τω μεταξύ, πίσω από την αυλαία στεκόταν ο Gary Corbett (RIP), πυκνώνοντας τον ήχο με επιπλέον πλήκτρα και δεύτερα φωνητικά. Ναι, ο Gary ήταν στα παρασκήνια γλυκαίνοντας τον ήχο του group και προσθέτοντας κάποια ζεστά φωνητικά. Ο Stanley τότε, ήταν στην φωνητική του ακμή, χτυπώντας με δύναμη τις νότες που θα μπορούσε να τραγουδήσει. Εν τω μεταξύ, ο Simmons νομίζω, πως ήταν παρών μόνο στο σώμα, αν όχι ακριβώς όμως και στο πνεύμα. Σημειωτέον, το τραγούδι “Shout it Out Loud” ερμηνεύτηκε στο club “Ritz”, καθιστώντας το έτσι ως μια σπάνια εμφάνιση του, στην δεκαετία του ’80. Επίσης, το “Calling Dr. Love” ήταν και αυτό ένα σπάνιο τραγούδι εκείνη την εποχή. Επιλέξτε σύμφωνα με τις δικές σας προτιμήσεις, αλλά μην φοβηθείτε να πάρετε αυτήν την καλή εκδοχή του group στο “Ritz”. Όταν, όμως ήταν να κυκλοφορήσει αυτό το LP από την “Back On Black”, όλες οι προ-παραγγελίες ακυρώθηκαν απότομα και ξαφνικά. Όλοι σκεφτήκαμε αμέσως, ότι οι δικηγόροι των KISS σταμάτησαν την κυκλοφορία του. Αν σας αρέσει αυτή η περίοδος που είναι από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 θα λατρέψετε το “The Ritz On Fire”, που έλαβε χώρα στις 12 Αυγούστου του 1988. Είναι τόσο συναρπαστικό να έχουμε μια ζωντανή ηχογράφηση με τους Eric Carr και Bruce Kulick. Είναι επίσης, είναι ωραίο να ξανά ακούσετε μερικά υποτιμημένα κλασικά 80’s τραγούδια όπως τα… “Fits Like A Glove”, “War Machine” και “Tears Are Falling”, που είναι εν τω μεταξύ δύσκολο να βρεθούν σε live ηχογράφηση. Η διαφορά είναι ότι έχουμε έστω και σε ημί-επίσημη μια live κυκλοφορία, τον αείμνηστο Eric Carr, αφού κανένα επίσημο live δεν έβγαλαν οι KISS μαζί του, παρά μόνον κάποια VHS Home Video. Αν και το 2023 κυκλόφορησε κι ένα ημί-επίσημο live bootleg σε βινύλιο το “Off The Soundboard: Poughkeepsie, NY 1984”, από το group και το 2025 το live από το San Antonio του 1985 στην ίδια σειρά των ημι-bootleg live. Έτσι, μπορούμε να θαυμάσουμε το μοναδικό του ταλέντο στο drumming σε τρία live albums. Ο Eric είχε το δικό του στυλ και αφού ακούσαμε τον Singer να προσπαθεί να γεμίσει τα παπούτσια του, τόσα χρόνια τώρα, μπορούμε να θυμηθούμε πώς έπαιζε τα τραγούδια ο μοναδικός Eric Carr. Είχε τις δικές του, χαρακτηριστικές drum φράσεις και φυσικά αυτή την αδιαμφισβήτητη τραχιά φωνή στο “Black Diamond”. Κανείς δεν μπέρδευε τον Carr με τον Peter Criss, στα τύμπανα ή στο μικρόφωνο. Αλλά και ο Bruce Kulick εκπλήσσει με την επιδεξιότητα και τη κιθαριστική διαφορετικότητα του, τα solo του είναι τα κυριότερα σημεία, του κάθε τραγουδιού. Δεν μιμείται τους προκατόχους του, ούτε παίζει αδιάφορα και ακατάλληλα τα τραγούδια. Άξιος αναφοράς είναι και ο Stanley, που χρησιμοποιεί σωστά τα φωνητικά του επίπεδα, είναι χαρά να ακούς τον Paul στο φωνητικό του απόγειο, να τραγουδά ζωντανά, αγαπημένα μας τραγούδια, από τον πλούσιο κατάλογο των KISS.

Κείμενο: Ηλίας Κωστόπουλος